Ο Carl Jung για την Kundalini και την αξία της επιθυμίας

Ναι, η επιθυμία, τα πάθη, ολόκληρος ο συγκινησιακός κόσμος ξεσπά.

Το σεξ, η δύναμη και κάθε σκοτεινό στοιχείο της φύσης μας ελευθερώνεται όταν γνωρίζουμε το ασυνείδητο.

Τότε, ξαφνικά, θα δείτε μια νέα εικόνα του εαυτού σας.

Γι’ αυτό οι άνθρωποι φοβούνται και λένε ότι δεν υπάρχει ασυνείδητο, σαν παιδιά που παίζουν κρυφτό.

Ένα παιδί πηγαίνει πίσω από μια πόρτα και λέει: «Κανείς δεν είναι πίσω από αυτήν την πόρτα, μην κοιτάτε εδώ!» Και έτσι έχουμε δύο θαυμάσιες ψυχολογικές θεωρίες που λένε πως τίποτε δεν υπάρχει πίσω από αυτήν την πόρτα: μην κοιτάτε εδώ, αυτό δεν είναι τίποτε σημαντικό.

Αυτές είναι θεωρίες-φυλαχτά, φτιαγμένες για να κρατούν μακριά τον φόβο. Όμως θα δείτε ότι υπάρχει κάτι, πρέπει να παραδεχθείτε ότι υπάρχουν τέτοιες δυνάμεις.

Τότε κάνετε μια αφαίρεση, κατασκευάζετε θαυμάσια αφηρημένα σύμβολα από αυτό, και μιλάτε γι’ αυτό μόνο με έναν δειλό υπαινιγμό.

Μιλάτε ευφημιστικά. Όπως οι ναυτικοί δεν τολμούσαν ποτέ να πουν: «Αυτή η καταραμένη κόλαση της θάλασσας, αυτή η μαύρη θάλασσα που είναι πάντα τόσο θυελλώδης και συντρίβει τα πλοία μας!»

Έλεγαν: «Η φιλόξενη, ευεργετική θάλασσα...» για να μην ξυπνήσουν εκείνες τις τρομακτικές εντυπώσεις ή ερεθίσουν εκείνους τους σκοτεινούς δαίμονες του ανέμου.

Αντί να πείτε ο αρχιεπίσκοπος του Canterbury, λέτε η Αυτού Χάρις Του.

Δεν λέτε ότι ο πάπας εξέδωσε μια πολύ ανόητη εγκύκλιο, λέτε το Βατικανό. Ή, αντί να μιλήσετε για εκείνους τους κολασμένους ψεύτες, λέτε Wilhelmstrasse, Downing Street ή Quai d’Orsay.

Αυτός είναι ο ευφημιστικός, αφηρημένος τρόπος να διατυπώνει κανείς τα πράγματα.

Η επιστήμη μας έχει τον ίδιο σκοπό όταν χρησιμοποιεί λατινικές ή ελληνικές λέξεις. Είναι μια θαυμάσια ασπίδα απέναντι στους δαίμονες, οι δαίμονες φοβούνται τα ελληνικά, επειδή δεν τα καταλαβαίνουν.

Και γι’ αυτό μιλάμε, όπως μόλις δείξατε, με τόσο αφηρημένο τρόπο.

Έτσι ακριβώς είναι: μπαίνετε στον κόσμο της φωτιάς, όπου τα πράγματα πυρακτώνονται. Μετά το βάπτισμα μπαίνετε κατευθείαν στην κόλαση, αυτή είναι η εναντιοδρομία.

Και τώρα έρχεται το παράδοξο της Ανατολής: είναι επίσης η πληρότητα των κοσμημάτων.

Αλλά τι είναι το πάθος, τι είναι τα συναισθήματα; Εκεί βρίσκεται η πηγή της φωτιάς, εκεί η πληρότητα της ενέργειας.

Ένας άνθρωπος που δεν φλέγεται είναι ένα τίποτα: είναι γελοίος, είναι δισδιάστατος. Πρέπει να φλέγεται, ακόμη κι αν γελοιοποιείται.

Κάπου πρέπει να καίει μια φλόγα, αλλιώς δεν λάμπει κανένα φως, δεν υπάρχει ζεστασιά, τίποτα.

Είναι τρομερά άβολο, βέβαια, είναι επώδυνο, γεμάτο συγκρούσεις, φαινομενικά μια απλή σπατάλη χρόνου, σε κάθε περίπτωση είναι ενάντια στη λογική.

Αλλά εκείνη η αναθεματισμένη Kundalini λέει: «Είναι η πληρότητα των κοσμημάτων, εκεί βρίσκεται η πηγή της ενέργειας». Όπως εύστοχα είπε ο Ηράκλειτος: ο πόλεμος είναι πατέρας όλων των πραγμάτων.