Δεν αρκεί να ρωτάμε αν υπάρχει Θεός,
ψυχή ή ανώτερη γνώση.
Πρώτα υπάρχει μια πιο ταπεινή ερώτηση:
είμαι εγώ ικανός να δω;
Ο σύγχρονος άνθρωπος καμαρώνει
για την τεχνολογία του.
Τηλεσκόπια, μικροσκόπια,
υπολογιστές, δορυφόροι.
Πιστεύει πως επειδή ανέπτυξε τα εργαλεία του,
ανέπτυξε και τον εαυτό του.
Όμως ο άνθρωπος βλέπει τον κόσμο
μέσα από αυτό που είναι.
Ο θυμωμένος βλέπει εχθρούς.
Ο φοβισμένος βλέπει απειλές.
Ο υπερήφανος βλέπει μόνο τον εαυτό του.
Γι’ αυτό οι παραδόσεις
δεν μιλούσαν μόνο για πίστη.
Μιλούσαν για προσευχή, σιωπή, νηστεία,
διαλογισμό, κάθαρση.
Όχι για να τιμωρηθεί ο άνθρωπος,
αλλά για να μεταμορφωθεί.
Για να γίνει καθαρότερο
το ίδιο το όργανο που βλέπει.
Η ταπείνωση
είναι η αρχή της γνώσης.
Όχι να απαιτήσω να μου φανεί η αλήθεια.
Να γίνω ικανός να τη δω.
