Κεφάλαιο 5: Η κατανόηση

Η κατανόηση

Σ’ αυτόν τον κόσμο, της κατανόησης, όλα είναι αφηρημένα και φανερά ασυνάρτητα. Αυτό της ασυναρτησίας είναι όταν κάνουμε τα πρώτα βήματα στον κόσμο της κατανόησης.

Ο νους και το ψυχολογικό σύμπαν βρίσκονται σε ένα μεγάλο χάος και γι’ αυτό δεν υπάρχει ανάμιξη ιδεών, αισθημάτων κ.λ.π.

Στα 49 επίπεδα του υποσυνείδητου βρίσκεται μεγάλη ποσότητα αρχείων με ισχυρή πληροφόρηση, αλλά δυστυχώς σε αταξία και αναρχία.

Όταν δουλεύουμε στον κόσμο της κατανόησης, οι εικόνες και οι λέξεις αναβλύζουν με μορφή Κοάν.

Στις πρώτες δουλειές πάνω στην κατανόηση των ελαττωμάτων γίνεται αναγκαία η βοήθεια του ύπνου. Σ’ αυτήν την δράση κατανόησης φτάνουμε σε μπερδεμένα επίπεδα, όπου οι εικόνες δεν έχουν συνοχή και όπου το χρώμα ακόμα δεν έχει λαμπρότητα, δηλαδή δεν έχει πολλή λάμψη.

Ένα από τα αρχικά εμπόδια στην κατανόηση ενός ελαττώματος είναι αυτό του να μην μπορείς να σταθεροποιήσεις το προς μελέτη ψυχολογικό στοιχείο, γιατί ο νους έχει τάση προς την σύγχυση.

Στον κόσμο της κατανόησης, όταν πρόκειται να δουλέψουμε πάνω σε ένα εγώ, όλα γίνονται σκοτεινά, δεν μπορούμε να δούμε απολύτως τίποτα και η συνείδηση χάνει, σε λεπτά, την φωτεινότητά της πέφτοντας γρήγορα στην γοητεία.

Το ρεύμα της σκέψης και των συναισθημάτων είναι εμπόδιο για να φτάσουμε να καταλάβουμε ένα ελάττωμα.

Όταν θέλουμε να καταλάβουμε ένα εγώ, πέφτουμε σε ένα σκοτεινό κενό, σε ένα είδος αμνησίας στην οποία δεν ξέρουμε τι κάνουμε, ποιοι είμαστε και που είμαστε.

Η Δύναμη του Έρωτα και η Δημιουργική Ενέργεια είναι οι πιο τέλειοι βοηθοί για την κατανόηση.

Η Δημιουργική Ενέργεια που μετατρέπεται ή που ανεβαίνει στην διάρκεια της σεξουαλικής μαγείας (χωρίς ξεχείλισμα της οντότητας του σπέρματος) ανοίγει τα 49 επίπεδα του υποσυνείδητου, κάνοντας να βγουν από αυτά όλα τα εγώ που έχουμε κρυμμένα. Αυτά τα ψυχικά επιπρόσθετα αναβλύζουν με την μορφή δράματος, κωμωδίας, ταινίας και μέσω συμβόλων και παραβολών.

Γραμμένο είναι ότι το κλειδί της κατανόησης βρίσκεται σε αυτά τα τρία ψυχολογικά κλειδιά: φαντασία, έμπνευση και διαίσθηση.

Φαντασία

Για το σοφό το να φανταστεί είναι να δει. Η φαντασία είναι η διαφάνεια της ψυχής.

Για να κατορθώσουμε την φαντασία χρειάζεται να μάθουμε να συγκεντρώνουμε τη σκέψη σε ένα μόνο πράγμα. Αυτός που μαθαίνει να συγκεντρώνει την σκέψη σε ένα μόνο πράγμα κάνει σημεία και τέρατα.

Ο γνωστικός που θέλει να φτάσει την Φαντασιακή Γνώση πρέπει να μάθει να συγκεντρώνεται και να ξέρει να διαλογίζεται. Ο γνωστικός πρέπει να προκαλεί τον ύπνο μέσω της πρακτικής του διαλογισμού.

Ο διαλογισμός πρέπει να είναι σωστός. Ο νους πρέπει να είναι ακριβής. Χρειάζεται η λογική σκέψη και η ακριβής αντίληψη με σκοπό να αναπτυχθούν οι εσωτερικές αισθήσεις απολύτως τέλεια.

Ο γνωστικός χρειάζεται πολύ υπομονή γιατί οποιαδήποτε πράξη ανυπομονησίας τον φέρνει στην αποτυχία.

Στον δρόμο της Επανάστασης της Διαλεκτικής χρειάζεται υπομονή, θέληση και πίστη απόλυτα συνειδητή.

Κάποια μέρα οποιαδήποτε, ανάμεσα σε όνειρα, αναβλύζει στη διάρκεια του διαλογισμού ένας μακρινός πίνακας, ένα τοπίο, ένα πρόσωπο, ένας αριθμός, ένα σύμβολο κ.λ.π. Αυτό είναι το σημάδι ότι προοδεύουμε πια.

Ο γνωστικός ανεβαίνει λίγο λίγο προς την Φαντασιακή Γνώση. Ο γνωστικός σχίζει το πέπλο της Ίσιδος λίγο λίγο.

Αυτός που ξυπνά την συνείδηση έχει φτάσει στην Φαντασιακή Γνώση και κινείται σ’ έναν κόσμο συμβολικών εικόνων.

Εκείνα τα σύμβολα που έβλεπε όταν ονειρευόταν, όταν προσπαθούσε να καταλάβει το εγώ στην διάρκεια του διαλογισμού, τώρα τα βλέπει χωρίς να ονειρεύεται. Πριν τα έβλεπε με την συνείδηση κοιμισμένη, τώρα κινείται ανάμεσά τους με συνείδηση επάγρυπνη αν και το σώμα του βρίσκεται βαθειά κοιμισμένο.

Έμπνευση

Όταν φτάσει στην Φαντασιακή Γνώση ο γνωστικός βλέπει τα σύμβολα αλλά δεν τα καταλαβαίνει…, καταλαβαίνει ότι όλη η φύση και το εγώ είναι μια ζωντανή γραφή που αυτός δεν γνωρίζει. Χρειάζεται τότε, να ανέβει στην Εμπνευσιακή γνώση για να ερμηνεύσει τα ιερά σύμβολα της φύσης και την αφηρημένη γλώσσα του εγώ.

Η Εμπνευσιακή Γνώση μας παραχωρεί την δύναμη της ερμηνείας των συμβόλων της φύσης και της μπερδεμένης γλώσσας του εγώ.

Η ερμηνεία των συμβόλων είναι πολύ λεπτή. Τα σύμβολα πρέπει να αναλυθούν ψυχρά, χωρίς προλήψεις, πονηριά, δυσπιστία, ματαιοδοξία, φανατισμό, προκρίσεις, προιδέες, μίσος, ζήλια, απληστία, ζηλοτυπία κ.λ.π. μια και όλοι αυτοί οι παράγοντες είναι του εγώ.

Όταν το εγώ επεμβαίνει μεταφράζοντας και ερμηνεύοντας σύμβολα, τότε μεταβάλλεται το νόημα της μυστικής γραφής και του προσανατολισμού που θέλει να μας δώσει συμβολικά το Είναι πάνω στην εσωτερική μας ψυχολογική κατάσταση.

Η ερμηνεία πρέπει να είναι τρομερά αναλυτική, υψηλά επιστημονική και ουσιαστικά μυστικιστική. Πρέπει να μάθουμε να βλέπουμε και να ερμηνεύουμε σε απουσία της ΚΑΤΕΞΙΣ ΣΟΥΕΛΤΑ (το εγώ, το ο εαυτός μου).

Πρέπει να ξέρουμε να ερμηνεύουμε τα σύμβολα της φύσης και της ΚΑΤΕΞΙΣ ΛΙΓΚΑΔΑ (το Είναι) σε απόλυτη απουσία του εγώ. Πλην όμως πρέπει να πολλαπλασιάσουμε την αυτοκριτική, γιατί όταν το εγώ του γνωστικού νομίζει ότι ξέρει πολλά τότε αισθάνεται τον εαυτό του αλάνθαστο και σοφό και μέχρι που υποθέτει ότι βλέπει και ερμηνεύει σε απουσία του εγώ.

Πρέπει να ξέρουμε να ερμηνεύουμε βασισμένοι στο Νόμο των Φιλοσοφικών Αναλογιών, στο Νόμο των Αντιστοιχιών και στην Αριθμητική Καβάλα. Εμείς συστήνουμε την Μυστική Καβάλα της Ντιόν Φόρτσιουν και το βιβλίο μου με τίτλο Ταρώ και Καβάλα, μελετήστε τα.

Αυτός που έχει μίση, μνησικακίες, ζηλοτυπίες, ζήλιες, περηφάνια κ.λ.π. δεν κατορθώνει να ανέβει μέχρι την Εμπνευσιακή Γνώση.

Όταν ανεβαίνουμε στην Εμπνευσιακή Γνώση καταλαβαίνουμε και εννοούμε ότι η συμπτωματική συσσώρευση αντικειμένων δεν υπάρχει. Πραγματικά, όλα τα ψυχολογικά φαινόμενα της φύσης και όλα τα αντικείμενα, βρίσκονται εσώτατα οργανικά συνδεδεμένα μεταξύ τους, εξαρτώμενα εσωτερικά τα μεν από τα δε και εξαρτώμενα μεταξύ τους αμοιβαία. Αληθινά, κανένα ψυχολογικό φαινόμενο και κανένα φαινόμενο της φύσης δεν μπορεί να κατανοηθεί ολοκληρωτικά αν το μελετάμε απομονωμένο.

Όλα βρίσκονται σε αδιάκοπη κίνηση, όλα αλλάζουν, τίποτε δεν είναι ήσυχο. Σε κάθε αντικείμενο υπάρχει η εσωτερική μάχη. Το αντικείμενο είναι θετικό και αρνητικό ταυτόχρονα. Το ποσοτικό μετατρέπεται σε ποιοτικό.

Η Εμπνευσιακή Γνώση μας επιτρέπει να γνωρίσουμε τη συσχέτιση μεταξύ αυτού που ήταν, αυτού που είναι και αυτού που θα είναι.

Η ύλη δεν είναι παρά συμπυκνωμένη ενέργεια. Οι ατελείωτες τροποποιήσεις της ενέργειας είναι απολύτως άγνωστες τόσο για τον ιστορικό Υλισμό όσο και για τον διαλεκτικό Υλισμό.

Η Ενέργεια είναι ίση με την μάζα επί την ταχύτητα του φωτός στο τετράγωνο. Εμείς οι γνωστικοί διαχωριζόμαστε από την πάλη των αντιθέτων που υπάρχει ανάμεσα στην Μεταφυσική και τον διαλεκτικό Υλισμό. Αυτοί είναι οι δύο πόλοι της άγνοιας, οι δύο αντιθέσεις του λάθους.

Εμείς προχωράμε σε άλλο δρόμο, είμαστε γνωστικοί, χαρακτηρίζουμε την ζωή σαν ένα όλον. Το αντικείμενο είναι ένα σημείο στο διάστημα που χρησιμεύει σαν όχημα σε καθορισμένα σύνολα αξιών.

Η Εμπνευσιακή Γνώση μας επιτρέπει να μελετήσουμε την εσώτατη σχέση που υπάρχει ανάμεσα σε όλες τις μορφές, τις ψυχολογικές αξίες και την φύση.

Ο διαλεκτικός Υλισμός δεν γνωρίζει τις αξίες, μελετά μόνο το αντικείμενο. Η Μεταφυσική δεν γνωρίζει τις αξίες ούτε γνωρίζει το αντικείμενο.

Εμείς οι γνωστικοί διαχωριζόμαστε από τις δύο αντιθέσεις της άγνοιας και μελετάμε τον άνθρωπο και την φύση ολοκληρωτικά, ψάχνοντας την ολοκληρωτική Επανάσταση.

Ο γνωστικός που θέλει να φτάσει στην Εμπνευσιακή Γνώση, πρέπει να συγκεντρωθεί βαθειά στην μουσική. Ο Μαγικός Αυλός του Μότσαρτ, που μας θυμίζει μια Αιγυπτιακή μύηση, οι Εννέα Συμφωνίες του Μπετόβεν και πολλές άλλες μεγάλες κλασσικές συνθέσεις, μεταξύ των οποίων ο Πάρσιφαλ του Βάγκνερ, θα μας ανεβάσουν στην Εμπνευσιακή Γνώση.

Ο γνωστικός συγκεντρωμένος βαθειά στην μουσική θα πρέπει να απορροφηθεί σ’ αυτήν όπως η μέλισσα στο μέλι, το προϊόν όλης της εργασίας της.

Όταν ο γνωστικός έχει φτάσει πλέον στην Εμπνευσιακή Γνώση πρέπει τότε να προετοιμαστεί για την Διαισθησιακή Γνώση.

Διαίσθηση

Ο κόσμος των διαισθήσεων είναι ο κόσμος των μαθηματικών. Ο γνωστικός που θέλει να ανεβεί στον κόσμο της διαίσθησης πρέπει να είναι μαθηματικός, ή τουλάχιστον να έχει αντιλήψεις Αριθμητικής.

Οι μαθηματικές μορφές παραχωρούν την Διαισθησιακή Γνώση. Οι τύποι του Κέπλερ και του Νεύτωνα μπορούν να χρησιμεύσουν για να μας εξασκήσουν στην ανάπτυξη της Διαισθησιακής Γνώσης.

Αν ο γνωστικός εφαρμόζει με υπομονή και επιμονή τότε το ίδιο του το εσωτερικό Είναι (η Katexis Ligadα) θα τον διδάξει και θα τον εκπαιδεύσει στο Μεγάλο Έργο. Τότε θα μελετήσει στα πόδια του Δασκάλου, θα ανέβει στην Διαισθησιακή Γνώση.

Φαντασία, Έμπνευση και Διαίσθηση, είναι τα τρία αναγκαστικά βήματα της Επανάστασης της Διαλεκτικής. Αυτός που έχει ακολουθήσει τα τρία βήματα της Ευθείας Γνώσης έχει κατορθώσει την Υπερσυνείδηση.

Στον κόσμο της διαίσθησης βρίσκουμε μόνο την πανεπιστήμη. Ο κόσμος της διαίσθησης είναι ο κόσμος του Είναι, είναι ο κόσμος του Εσώτατου. Σ’ αυτόν τον κόσμο δεν μπορεί να μπει το εγώ, η Katexis Suelta. Ο κόσμος της διαίσθησης είναι ο κόσμος του Παγκόσμιου Πνεύματος της Ζωής.

Τα ανθρώπινα προβλήματα

Η δόλια και απεχθής λουσιφερική διάνοια, δημιουργεί προβλήματα αλλά δεν είναι ικανή να τα λύσει.

Υπάρχει κάποια ποσότητα από θεωρίες που τίποτα δεν λύνουν και όλα τα περιπλέκουν. Τα ζωτικά προβλήματα της ύπαρξης συνεχίζουν όπως πάντα και ο κόσμος βρίσκεται πολύ κοντά στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το διανοητικό ζώο, που λανθασμένα λέγεται άνθρωπος, αισθάνεται πολύ περήφανο για την υποκειμενική και άθλια λογική του που τίποτε δεν λύνει και όλα τα περιπλέκει.

Η τρομερή μάχη της σκέψης έχει αποδείξει στην πράξη ότι είναι ακριβώς η λιγότερο ενδεδειγμένη για να λύσει προβλήματα.

Αυτό που υπεραφθονεί σε αυτή την εποχή της παγκόσμιας κρίσης είναι οι ψευτοσοφοί που θέλουν να τα λύσουν όλα και τίποτα δεν λύνουν.

Οι ψευτοσοφοί βλάπτουν τα φρούτα της γης με τα παράλογα εμβόλιά τους, μολύνουν τα παιδιά με τους εμβολιασμούς της φυματίωσης, πολιομυελίτιδας, τύφου κ.λ.π. όλα τα ξέρουν οι ψευτοσοφοί και τίποτα δεν ξέρουν. Προκαλούν ζημιά με όλα όσα έχουν δημιουργήσει και υποτίθεται ότι είναι σοφοί. Ο νους δημιουργεί προβλήματα που δεν είναι ικανός να τα λύσει, αυτό είναι ένα κακόγουστο παιχνίδι.

Σήμερα όπως και χθες, ο φτωχός δίποδος πίθηκος, ο φτωχός άθλιος άνθρωπος, δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα μηχανικό παιχνίδι που κινείται από δυνάμεις που αγνοεί.

Οποιοδήποτε κοσμικό συμβάν, οποιαδήποτε αστρική καταστροφή, καθορίζει κύματα συγκεκριμένου τύπου που όταν συλλαμβάνονται από το δυστυχές ζώο που λέγεται άνθρωπος μετατρέπονται σε παγκόσμιους πολέμους. Εκατομμύρια ανθρώπινες μηχανές που ρίχνονται ασυνείδητα στο ηλίθιο καθήκον να καταστρέφουν άλλα τόσα εκατομμύρια ανθρώπινες μηχανές.

Το κωμικό και το τραγικό πάντα πηγαίνουν μαζί και το κωμικό αυτής της περίπτωσης, είναι οι σημαίες και τα τεχνάσματα και κάθε είδους φράσεις που εφευρίσκουν όλες αυτές οι ασυνείδητες μηχανές. Λένε ότι πάνε στον πόλεμο για να υπερασπιστούν την ελευθερία, την δημοκρατία, την πατρίδα κ.λ.π.

Αγνοούν οι μεγάλοι στοχαστές, αγνοούν οι πόρνες της εξυπνάδας, γνωστές στον κόσμο σαν δημοσιογράφοι, ότι αυτοί οι πόλεμοι είναι το αποτέλεσμα συγκεκριμένων κοσμικών κυμάτων σε δράση και ότι οι στρατοί στο πεδίο της μάχης κινούνται σαν αυτόματες κούκλες κάτω από την δυναμική ώθηση αυτών των άγνωστων δυνάμεων.

Κανένα βασικό πρόβλημα δεν έχει λυθεί από την σκέψη αυτών των φτωχών διανοητικών ζώων. Η διάνοια είναι η ικανότητα που μας επιτρέπει να καταλάβουμε ότι όλα είναι ακατανόητα.

Οι μεγάλοι διανοούμενοι έχουν αποτύχει τελείως όπως το αποδεικνύει μέχρι κορεσμού η καταστροφική κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε… Κύριοι διανοούμενοι, βλέπετε τον κόσμο σας, τον χαοτικό και άθλιο κόσμο που έχετε δημιουργήσει με όλες τις θεωρίες σας! Τα γεγονότα μιλάνε: Έχετε αποτύχει περήφανοι διανοούμενοι!

Η μάχη των συλλογισμών είναι εγωκεντρισμός στην εσώτατη φύση του. Χρειαζόμαστε μια νέα ικανότητα που να μην είναι εγωκεντρική.

Χρειαζόμαστε να περάσει η μάχη και να μείνει ήσυχη και ειρηνική η σκέψη. Αυτό είναι δυνατόν αν καταλάβουμε σε μεγάλο βαθμό όλον τον μηχανισμό της υποκειμενικής και άθλιας λογικής.

Στην ειρήνη της σκέψης γεννιέται μέσα μας μια καινούρια ικανότητα, το όνομα αυτής της ικανότητας είναι διαίσθηση. Μόνο η διαίσθηση μπορεί να λύνει προβλήματα.

Είναι φανερό ότι αν θέλουμε να αναπτύξουμε αυτήν την καινούρια ικανότητα χρειάζεται να καταλάβουμε πρώτα όλον αυτόν τον πολύπλοκο, αλληλένδετο μηχανισμό της υποκειμενικής λογικής. Το βασικό κέντρο της συλλογιστικής μηχανικής είναι το ψυχολογικό εγώ. Αυτό το κέντρο είναι εγωιστικό και γι’ αυτό δεν μπορεί να λύσει προβλήματα.

Η διαίσθηση δεν έχει να κάνει τίποτα με αυτό το βασικό κέντρο της λογικής, η διαίσθηση είναι Χριστοκεντρική.

Όλα τα προβλήματα έχουν δημιουργηθεί από τον νου και υπάρχουν όσο τα στηρίζει ο νους. Κάθε πρόβλημα είναι μια νοητική μορφή που στηρίζει ο νους. Κάθε νοητική μορφή έχει μια τριπλή διαδικασία: ανάβλυση, ύπαρξη και διασκόρπιση.

Κάθε πρόβλημα αναβλύζει, υπάρχει και μετά διασκορπίζεται. Το πρόβλημα αναβλύζει γιατί ο νους το δημιουργεί, υπάρχει όσο ο νους δεν το ξεχνά και διασκορπίζεται ή διαλύεται όταν ο νους το ξεχνά.

Όταν ο νους παύει, γεννιέται σε μας η μακαριότητα και μετά η φώτιση. Πριν φτάσει η φώτιση πρέπει να περάσουμε από την μακαριότητα. Τρεις είναι οι φάσεις του μετασχηματισμού: Μη σκέψη, μακαριότητα, φώτιση. Η διαίσθηση είναι φώτιση. Κάθε φωτισμένος λύνει τα πιο δύσκολα προβλήματα.

Πραγματικά τα προβλήματα παύουν να υπάρχουν όταν τα ξεχνάμε. Δεν πρέπει να προσπαθούμε να λύνουμε προβλήματα, πρέπει να τα διαλύουμε. Αυτά διαλύονται όταν ξεχνιούνται. Το πρόβλημα είναι μια υπερευαίσθητη νοητική μορφή με δύο πόλους, έναν θετικό και έναν αρνητικό.

Μη φοβάστε, ξεχάστε το πρόβλημα, έτσι θα διαλυθεί το πρόβλημα. Ξέρετε να παίζετε σκάκι; μια παρτίδα σκάκι δεν θα ήταν κακή για να ξεχάσετε το πρόβλημα, ή πιείτε έναν καφέ ή ένα καλό τσάι και μετά πηγαίνετε σε μια πισίνα να κολυμπήσετε, ή ανεβείτε σε ένα βουνό και γελάστε λίγο, το γέλιο σας κάνει να αισθάνεστε καλά και να ξεχνάτε το πρόβλημα. Σε οποιαδήποτε στιγμή εμφανίζεται ένα προαίσθημα και λύθηκε το πρόβλημα. Ίσως η λύση να μην είναι της αρεσκείας σας αλλά το σίγουρο είναι ότι το πρόβλημα λύθηκε, ή καλύτερα θα λέγαμε διαλύθηκε.

Ένας σοφός είπε: «Ασχολήσου με το πρόβλημα πριν φτάσει να υπάρχει, εκεί βρίσκεται η λύση. Γιατί το πρόβλημα δεν το ξεχνάμε, γεννήθηκε και έχει την ύπαρξή του στον νου. Βρέχει και εσείς έχετε ξεχάσει την ομπρέλα σας στο σπίτι, αυτό καθ‘ αυτό δεν είναι πρόβλημα, ούτε το γεγονός ότι έχετε οφειλές, έχετε χάσει την δουλειά σας και πρέπει να πληρώσετε. Αυτά τα γεγονότα είναι σχετικά αληθινά σε έναν κόσμο σχετικό, αλλά γι’ αυτό τα προβλήματα είναι κάτι που, εσείς, πρέπει να σκοτώνετε πριν γεννηθούν παρά να τα λύνετε αργότερα, ενθυμούμενοι ότι όσο περισσότερο χρόνο αφήνουμε να περάσει τόσο μεγαλύτερος θα είναι ο γίγαντας που θα πρέπει να καταρρίψουμε».

Ο φόβος είναι ο χειρότερος εχθρός μας. Στο δαίμονα του φόβου δεν αρέσει να λύνουμε προβλήματα. Φοβάστε ότι θα σας πετάξουν στον δρόμο γιατί δεν έχετε χρήματα για να πληρώσετε το ενοίκιο του σπιτιού; και αν σας πετάξουν έξω; Τι έγινε; Ξέρετε μήπως τι καινούριες πόρτες θα σας ανοίξουν; Η διαίσθηση το ξέρει και γι’ αυτό ο διαισθητικός δεν φοβάται. Η διαίσθηση διαλύει προβλήματα.

Φοβάστε μήπως χάσετε την δουλειά σας; και αν την χάσετε τι έγινε; Ξέρετε μήπως τι καινούρια δουλειά θα υπάρξει για σας; Η διαίσθηση το ξέρει γι’ αυτό ο διαισθητικός δεν φοβάται.

Όταν τελειώνει η μάχη της σκέψης, γεννιέται η διαίσθηση και τελειώνει ο φόβος. Η διαίσθηση διαλύει τα προβλήματα όσο δύσκολα και αν είναι.