Διαβάζεις το βιβλίο
Το πέταγμα του φτερωτού φιδιού
Εισαγωγικά
Ήχησε ο πρώτος Λόγος του Θεού, εκεί όπου δεν υπήρχε ουρανός ούτε γη. Και ξεκόλλησε από την Πέτρα του και έπεσε στον δεύτερο καιρό και διακήρυξε την θεϊκότητά του. Και τρεμούλιασε όλη η απεραντοσύνη του αιώνιου. Και ο λόγος του υπήρξε ένα μέτρο χάρης, μια λάμψη χάρης και έσπασε και τρύπησε την ράχη των βουνών. Ποιος γεννήθηκε όταν κατέβηκε; Μεγάλε Πατέρα, Εσύ το ξέρεις. Γεννήθηκε η πρώτη του Αρχή και τρύπησε την ράχη των βουνών. Ποιοι γεννήθηκαν εκεί; Ποιοι; Πατέρα, Εσύ το ξέρεις. Γεννήθηκε αυτός που είναι τρυφερός στον Ουρανό.
Και κανείς δεν ανέβηκε στον ουρανό, παρά αυτός που κατέβηκε από τον ουρανό, ο Υιός του ανθρώπου που βρίσκεται στον ουρανό. Και όπως ο Μωυσής σήκωσε το φίδι στην έρημο, έτσι είναι απαραίτητο ο Υιός του ανθρώπου να σηκωθεί ώστε όποιος σ’αυτόν πιστέψει να μη χαθεί, αλλά να έχει ζωή αιώνια.
Σε κάθε δεδομένη στιγμή όλο το μέλλον του κόσμου είναι προδιαγεγραμμένο και υπάρχει, αλλά είναι προδιαγεγραμμένο σχετικά’ θα λέγαμε, θα υπάρξει αυτό ή εκείνο το μέλλον ανάλογα με την κατεύθυνση των γεγονότων σε μια δεδομένη στιγμή, εκτός κι αν μπει στο παιχνίδι ένα καινούριο στοιχείο, και ένα καινούριο στοιχείο μπορεί να μπει στο παιχνίδι μόνο από το πεδίο της συνείδησης και της θέλησης που απ’ αυτήν προκύπτει. Είναι αναγκαίο να το καταλάβουμε αυτό και να το κάνουμε κτήμα μας.