Βιβλίο δεύτερο

Σημείωση για το Mayab

Η Χερσόνησος του Yucatán, στα νοτιοανατολικά του Μεξικού, είναι η πιο πλούσια αρχαιολογική ζώνη της Αμερικής, που απλώνεται μέχρι την Ονδούρα και την Γουατεμάλα.

Αυτή η περιοχή κατοικήθηκε από πολύ μακρινούς χρόνους από την φυλή Μάγια και ονομάστηκε «El Mayab» (Ma: όχι - yaab: πολλοί - δηλαδή: η γη των λίγων, η γη των εκλεκτών).

Επίσης αυτό που σήμερα είναι το γνήσιο Yucatán, είχε για όνομα -που βρήκαν οι Κονκισταδόρες-, «Η γη του Φασιανού και του Ελαφιού», ονομασία που περιέχει μια ιδιαίτερη μυστικιστική έννοια. Αυτή η περιοχή ονομαζόταν, επίσης, με διαφορετικούς τρόπους, όπως «Yucalpetén» (μαργαριτάρι του λαρυγγιού της γης).

Σημείωση παρμένη από το έργο «Η Γη του Φασιανού και του Ελαφιού» του Don ANTONIO MEDIZ BOLIO.

Κεφάλαιο 1

Είμαι ο πιο φτωχός και δυστυχισμένος από τους θνητούς, αλλά τώρα έχω την μεζούρα μου γεμάτη, και για την ευτυχία μου δεν υπάρχουν όρια γιατί με αγάπησε η Ιερή Πριγκίπισσα Sac-Nicté, το Λευκό Λουλούδι του Mayab.

Γι΄ αυτήν αναστέναξα επί πολλά χρόνια πολλών γενεών, προσμένοντας την ώρα, που θα ευαρεστηθεί να κατέβει σε μένα και να με πάρει στην Ιερή Γη του Mayab.

Αλλά όλον αυτόν τον καιρό που πίστευα, ότι την περίμενα και πίστευα, ότι πρόσμενα την εμφάνισή της, εγώ στην πραγματικότητα προχωρούσα προς εκείνη και προς την Ευλογημένη Άγια Γη του Mayab.

Αλλά, πώς θα μπορέσω να περιγράψω αυτήν την περιπλάνηση των χρόνων σε έρημους και σε οροσειρές, αυτήν την περιπλάνηση ενός μοναχικού πόθου, που ζει μόνο όταν το κορμί κατευνάζεται;

Πώς θα μπορέσω να πω σε όποιον διαβάζει, από τι αποτελείται αυτή η περιπλάνηση, για να μπορέσει να πάρει ένα μόνο φιλί από την Ιερή Πριγκίπισσα Sac-Nicté;

Πώς θα μπορέσω να εξηγήσω την Ιερή Πριγκίπισσα Sac-Nicté, το Λευκό Λουλούδι του Mayab και το φιλί της, που είναι το φιλί, που αρπάζει τους ανθρώπους από τον θάνατο και τους πάει στην προέλευση του γένους Maya, όπου βρίσκεται ο δρόμος που στ’ Αλήθεια είναι η Ζωή;

Την έχω δει τυλιγμένη στην ένδοξη λαμπρότητα απλότητας και φωτός. Όπως ποτέ δεν θα μπορούσε να το φανταστεί ο άνθρωπος, που ευημερεί στην κοιλάδα των ονείρων, διαβαίνοντας το δρόμο του θανάτου.

Την φίλησα και τα χείλη της άγγιξαν τα δικά μου ελαφρά.

Και αυτή η ελαφρότητα ήταν ένα άγγιγμα φωτιάς που άναψε το αίμα μου και έδωσε ζωή στην σάρκα μου και με την φωτιά της έλιωσε την πετρωμένη σκουριά, που με χώριζε από εκείνη.

— Έχει πια περάσει κάμποσος καιρός από το ξημέρωμα της άνοιξης, όταν έμεινα γυμνός μπροστά της, ελεύθερος από ρούχα της κόλασης που είναι οι επτά μανδύες κάθε ψευδαίσθησης. Και στην θύμηση του φιλιού της, η καρδιά μου χτυπά ποθώντας να χαθεί σ’ αυτή και όλα σε μένα φλέγονται, μεταλλάζοντας το Είναι μου. Τίποτα δεν μου είπε με λόγια η Άγια Πριγκίπισσα Sac-Nicté, το Άσπρο Λουλούδι του Mayab.

Τίποτα δεν μου είπε με λόγια και δεν μπορούσε να θέλει να μου πει τίποτα έτσι, γιατί εκείνη είναι σαν μια μόνη λέξη που είναι όλα τα λόγια’ και στην ματιά της, που είναι ολοκλήρωση της ζωής στην οποία ξυπνά η ψυχή, υπάρχει το φως, που μας δείχνει την είσοδο στην Γη του Mayab και μας γεμίζει στους αιώνες των αιώνων και κάνει από τους ανθρώπους της λάσπης μια μεζούρα ακόμα του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου, για τον οποίο δεν θα υπάρξει ποτέ ένα όνομα ικανό να τον περιγράψει ολοκληρωτικά.

Και σ’ αυτή τη ματιά που είναι πληρότητα και αγάπη της Πριγκίπισσας Sac-Nicté, ανάσανα το μοναδικό άρωμα, που πηγάζει από το πιο αγνό λουλούδι του Mayab και στα αυτιά μου άκουσα:

Με έχεις δει, με γνωρίζεις, απόλαυσες τα φιλιά των χειλιών μου. Εσύ βρίσκεσαι σε μένα, εγώ βρίσκομαι σε σένα, είσαι παντοτινά δικός μου. Δεν θα μπορέσεις να με ξεχάσεις ποτέ και η θύμησή μου θα είναι η παρηγοριά σου στην μοναξιά και το αίσθημά σου θα σε φέρει σε μένα όταν θελήσεις να έρθεις.

Μπορώ να πω τίποτα παραπάνω από αυτό;

Αχ! Άνθρωπε της γενιάς Maya!

Κάνε μάτια για να βλέπεις, αυτιά για να ακούς, άνοιξε τα, άκου και ξύπνα για να μπορείς και να πεθάνεις επίσης.

Να πεθάνεις ολοκληρωτικά μια για πάντα!

Γιατί Την πληρότητα που είναι αυτή, η Πριγκίπισσα Sac-Nicté, το Άσπρο Λουλούδι του Mayab, τη συναντούν μόνο οι άνθρωποι που στις φλέβες τους κυλά το αίμα της γενιάς Maya’ είναι αυτοί που γεννιούνται στη ζωή που ανάβει το φιλί των χειλιών της και αυτό το φιλί είναι το φιλί του πιο γλυκού θανάτου γιατί είναι φίλημα της Ανάστασης, με την οποία κάθε σάρκα θα δει τη σωτηρία του Θεού.

Θα ξυπνήσεις μια μέρα και μετά θα πεθάνεις και θα είσαι ελεύθερος, εντελώς ελεύθερος, για να μπορέσεις να μετατρέψεις την λάσπη σου σε ένα αμφορέα δίκαιο στον οποίο να μπορέσει να αδειάσει ο μεγάλος Κρυμμένος Κύριος εκείνη την τροφή και εκείνο το ποτό, τη μοναδική τροφή και το μοναδικό ποτό με τα οποία θα μπορέσεις να χορτάσεις την πείνα και την δίψα σου για δικαιοσύνη, όλα αυτά που συντελούν στο να ξεφύγεις από την κοιλάδα του θανάτου για να φτάσεις στην κορυφή των ωραίων βουνών του Mayab.

Πλησίασα σ’ εκείνη, στην Ιερή Πριγκίπισσα Sac-Nicté, το Άσπρο Λουλούδι του Mayab, ένα ξημέρωμα ανοιξιάτικο σε κάποιον από τους τόσους κύκλους με τους οποίους η Γη συναθροίζεται με τον Ήλιο, για να ανταλλάξει φιλιά μαζί του, να του δώσει τους χυμούς της και να πάρει τον σπόρο του και να γονιμοποιήσει την κοιλιά της, για να φάει επίσης από αυτή την αγάπη το βλαστάρι της, η Σελήνη.

Και είναι ο χυμός που μας δίνει η Γη και ο σπόρος που παρέχει ο Ήλιος, αυτό που μας κάνει να καταλάβουμε τον Άνθρωπο και να δώσουμε ζωή στη Σελήνη και να υπηρετήσουμε και να λατρέψουμε όλα όσα μας άφησε κληρονομιά κάθε Γιος του Ανθρώπου, είτε είναι του Mayab, είτε είναι της Belén, που είναι ο Οίκος του Άρτου · είτε είναι από το υψηλό Όρος Σινά, είτε είναι γεννημένος κάτω από την σκιά ενός ευλογημένου δέντρου της Βο...

Αυτή είναι η κληρονομιά της κατανόησης.

Και η Ιερή Πριγκίπισσα Sac-Nicté είναι η ερωμένη που τη δίνει σε αγάπη και η μάνα που την προσφέρει στα στήθια της για όποιον θέλει να θηλάσει απ’ αυτήν’ χωρίς αυτήν την αγάπη κανείς δεν θα δει την Πριγκίπισσα Sac-Nicté, το Άσπρο Λουλούδι του Mayab, γιατί η αγάπη είναι η δύναμη, που αυτή δίνει στον άνθρωπο τον ερωτευμένο με την γοητεία της και που έτσι γίνεται υπηρέτης του Mayab.

Το βράδυ πριν από το αγιασμένο φιλί της ήμουνα στα σκοτάδια, ψάχνοντας όπως ένα χαμένο πλάσμα ψάχνει τη μάνα του όταν πεινά και ήθελα να πιάσω την κλωστή, που θα μου έδινε σιγουριά και δύναμη για να μπορέσω να περπατήσω. Και την φώναζα λέγοντάς της: Έλα! Έλα! Έλα!... Αλλά η Μητέρα Γη με λυπήθηκε και με βύθισε σ’ ένα βαθύ ύπνο...

Και από αυτόν τον ύπνο με ξύπνησε η καρδιά με τον βίαιο παλμό αγωνίας της και ξυπνώντας παρατήρησα ένα παράξενο άρωμα, που αποκορύφωσε την συγκίνησή μου γιατί διαισθάνθηκα ότι ήταν το άρωμα εκείνης, της Αγιασμένης Πριγκίπισσας Sac-Nicté, το Άσπρο Λουλούδι του Mayab.

Εγώ, φτωχός και δυστυχής θνητός, έδιωξα τον ύπνο από τα μάτια μου, όξυνα την ακοή μου ...

Και κοίταξα προς τις κορφές των βουνών των Άνδεων, διέκρινα τις σιλουέτες τους χαμένες στα σκοτάδια. Ένα κομμάτι φεγγαριού πλησίαζε, για να θηλάσει από το στήθος της Γης. Ωστόσο, όλα εξακολουθούσαν να είναι σκοτεινά, αλλά όλα πάλλονταν στη μεγάλη σιωπή. Το φως της πρώτης αυγής, εκείνο το ασημένιο αντιφέγγισμα που προηγείται από το φως φώτισε σιγά-σιγά τις βουνοκορφές. Από τα κλαδιά των δέντρων είδα να σηκώνονται και να πετούν μερικά πουλιά, δεν υπήρχε ακόμα κελάηδισμα αλλά ακόμα και τα ζώα ξυπνούσαν πια για να λατρέψουν το φως.

Μόνο ο άνθρωπος κοιμόταν.

Και σ’ αυτό το μάζεμα που ενοποιεί την ζωή, όταν η ψυχή της Αγιασμένης Γης προετοιμάζεται να πάρει το σπόρο του Ήλιου, ήταν επίσης σιωπηλός και ο σπασμός της ευτυχίας.

Μόνο ο άνθρωπος έκανε φασαρία.

Μαζεύτηκα στην σιωπή μου, νοιώθοντας σαν ζητιάνος εκείνης της μετάληψης από την οποία δεν μπορεί να ανασάνει παρά μόνο ο τολμηρός στον οποίο βράζει το αίμα των ανθρώπων Mayas.

Και φάνηκε το φως ...

Χτύπησε ακόμα λίγο από θλίψη αυτή η δυστυχισμένη καρδιά από λάσπη γιατί αισθάνθηκα τη φλόγα και υπέθεσα ότι πέθαινα για πάντα εκείνη τη στιγμή, αλλά πέθαινα ευτυχισμένος, γιατί ήθελα να πεθάνω ...

Τότε εκείνη, η πιο όμορφη απ’ όλες τις όμορφες, η Ιερή Πριγκίπισσα Sac-Nicté, το Άσπρο Λουλούδι του Mayab, πρότεινε τα χείλη της για να τα φιλήσω και το γλυκό της χαμόγελο με άναψε μόνο όταν πέθανε η τελευταία σταγόνα φόβου και θλίψης στην καρδιά μου από λάσπη.

Η Γη τότε τράφηκε με Ήλιο, εγώ τράφηκα από τη φωτιά της αγάπης.

Η καρδιά από λάσπη άνοιξε και η φωτιά την άρπαξε και την έκανε αμφορέα για τον Μεγάλο Κρυμμένο Κύριο και τα χείλια της Πριγκίπισσας Sac-Nicté φύσηξαν στη λάσπη και έδωσαν σ’ αυτήν μορφή με την ανεξήγητή της πνοή της Αιωνιότητας.

Εκείνη τη στιγμή αισθάνθηκα το φιλί της. Και εκείνη τη στιγμή άρχισε να πάλλεται η αληθινή ζωή σε οτιδήποτε στύλωσα τα μάτια μου, γιατί ήταν το ΕΓΩ, ΕΓΩ, ΕΓΩ που στην καρδιά μου έλεγε να κοιτάξω και αυτό το ΕΓΩ που έλεγε, ήταν η γλυκιά φωνή της Πριγκίπισσάς μου Sac-Nicté, το Άσπρο Λουλούδι του Mayab, που δεν μιλά, ούτε λέει τίποτα με λόγια, γιατί είναι όλα τα λόγια ταυτόχρονα.

Τα πουλιά έσπασαν με το τραγούδι τους τη μελωδία, δίνοντας τροφή στη ψυχή μου, όταν το φως έπεσε πάνω τους επάνω από τα βουνά των Άνδεων’ τα φύλλα των δέντρων έγιναν με τον ίδιο τρόπο η φωνή η πάντα ώριμη και πράσινη της ζωής και κάθε ένα απ’ αυτά ήταν όπως ήμουν εγώ, μεταβατικό και παντοτινό συγχρόνως και πάνω από τις κορυφές των βουνών των Άνδεων είδα πως έφευγαν τα σκοτάδια, όταν έφτασε το φως.

Τι συνέβη μετά;

Δεν θα μπορούσα να το πω ακόμα και αν ήθελα. Κανείς δεν μπορεί να το πει, κανείς δεν θα μπορέσει ποτέ να το πει λέγοντας αλήθεια, γιατί αυτά είναι τα λόγια που μπορεί να προφέρει με τα φιλιά της μόνο η Ιερή μου Πριγκίπισσα Sac-Nicté, το Άσπρο Λουλούδι του Mayab και το φιλί της είναι ο άγιος λόγος του Mayab, που είναι όλα τα λόγια ταυτόχρονα.

Αλλά μπορώ να πω, ότι αυτήν τη στιγμή πεθαίνει ο άνθρωπος από λάσπη, όταν στις φλέβες του τρέχει το καυτό αίμα της γενιάς Maya.

Και καταλαβαίνει για ποιο λόγο και γιατί έγινε κατ΄ Εικόνα και Ομοίωση του Πλάστη του.

Ξέρει επίσης, ότι από δω και πέρα θα ζήσει ενωμένος με το Mayab χωρίς να μπορέσει να αγνοήσει ή να ξεχάσει την κατανόησή του και ότι θα περάσουν οι κόσμοι, οι άνθρωποι, τα άστρα, οι ήλιοι, αλλά ποτέ δεν θα περάσει ο λόγος Mayab, που είναι ο λόγος Εκείνου.

Αν είσαι άνθρωπος της γενιάς Maya, να που ΕΓΩ μιλώ αυτόν τον λόγο στο βάθος της καρδιάς σου, για να σου μιλήσει και σένα με το φιλί της η αιώνια όμορφη και Ιερή Πριγκίπισσα Sac-Nicté και να ψηθούν η λάσπη σου και το νερό σου έτσι που, όταν το νερό εξατμισθεί και η σκόνη της λάσπης σου στη σκόνη γυρίσει, μένεις εσύ αμφορέας ζωντανός στην αγάπη του Μεγάλου Κρυμμένου Κύριου.

Για να πληρωθεί η προφητεία του Ιερού Chilam Balam του Chumayel, που λέει ότι «δεν είναι ορατό κάθε τι που υπάρχει μέσα σ’ αυτό, ούτε ότι πρέπει να εξηγηθεί. Αυτοί που το ξέρουν, προέρχονται από τη μεγάλη γενιά μας, τους ανθρώπους Mayas. Αυτοί θα ξέρουν τι σημαίνει αυτό όταν διαβάσουν. Και τότε θα το δουν και τότε θα το εξηγήσουν».

Και έτσι επίσης θα πληρωθεί σε σας η άγια προφητεία του Mayab του Ιησού και θα έρθει μια μέρα, που θα ξέρετε ότι «δεν είστε εσείς που μιλάτε, αλλά το Πνεύμα του Πατρός σας που μιλά μέσα σας».

Κεφάλαιο 2

Αχ! Για πολλούς το φιλί της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté σημαδεύει το τέλος της στενοχώριας τους.

Και στη ζέστη της θύμησής της βρίσκουν καταφύγιο στο χειμώνα της ζωής τους από λάσπη.

Για μένα, αντίθετα, το φιλί της ήταν η αρχή ενός ατέλειωτου δρόμου στην αιωνιότητα.

Και γι’ αυτό, ίσως, να ήταν ένα φιλί φευγαλέο, για να συνεχίσω το δρόμο σε αναζήτηση εκείνης σε όλους τους δρόμους του Mayab.

Καταλαβαίνω καλά, ότι για τους περισσότερους όλο αυτό είναι όνειρο και είναι τρέλλα.

Αλλά οι περισσότεροι είναι οι άνθρωποι από λάσπη και η γενιά μου είναι Maya.

Και εγώ λέω αυτά τα πράγματα για τους ανθρώπους των οποίων το αίμα είναι Maya.

Παρ’ όλο που τώρα δεν καταλαβαίνετε εντελώς αυτό, που είναι γραμμένο εδώ, κάποια μέρα θα ξέρετε και θα κατανοήσετε και θα διαβάσετε και θα καταλάβετε αυτό που θέλω να πω, γιατί το Mayab είναι ένα και έχει πολλά ονόματα και το Σύμπαν είναι ένα και έχει πολλές μορφές.

Και το Mayab έχει δώσει πολλούς γιους και έχει κάνει πολλούς ανθρώπους πραγματικά κατ΄ Εικόνα και Ομοίωση του Δημιουργού του.

Γι’ αυτό σας βεβαιώνω, ότι εγώ είμαι ο πιο φτωχός και δυστυχής από τους θνητούς γιατί πια τίποτα δεν είναι δικό μου και όλα είναι του Mayab.

Αλλά επίσης έχω γράψει, οτι έχω τον αμφορέα μου γεμάτο μέχρι επάνω από μια μυστική ευτυχία, που δεν μπορώ να χάσω ακόμα και αν θέλω να την χάσω γιατί είναι η ευτυχία του Mayab και θα συνεχίσω να πηγαίνω πάντα με την Ιερή Πριγκίπισσα Sac-Nicté παρ’ όλο που συμβαίνει καμμιά φορά τα μάτια μου να μην την βλέπουν.

Θα συνεχίσω να πηγαίνω μ’ εκείνη, γιατί μόνο μ’ εκείνη και σ’ εκείνη είμαι ξύπνιος.

Και στο μεθύσι της τόσο εξαίρετης επαγρύπνησης θα ήθελα τώρα να στάξω λίγη δικαιοσύνη όπως μου έχουν διδάξει.

Σας βεβαιώνω ότι είμαι ο πιο φτωχός και δυστυχής από τους θνητούς που δεν έχω τίποτα, που να μπορώ να το πω δικό μου και ακόμα και αυτή η ζωή, που έχω μου έχει δοθεί αλλά μόνο εγώ είμαι αρμόδιος να ξέρω γιατί και για ποιο λόγο μου έχει δοθεί.

Θέλω να σας μιλήσω για τον Ιούδα, τον άνθρωπο του Kariot, αυτόν τον οποίο εσείς έχετε καταραστεί πολλές φορές, αλλά ο οποίος υπήρξε ένας πολύ αγαπητός αδελφός εκείνου του Γιου του Ανθρώπου, που ονομάστηκε Ιησούς και που επίσης ήταν ένας γιος του Mayab.

Η ιστορία μου και η διήγησή μου αρχίζουν με μια παρόρμηση που μίλησε στην καρδιά μου, εναρμονίζοντας λόγια τόσο καθαρά και ακριβή όπως εκείνα τα λόγια, που εσείς εκφράζετε στα αυτιά των πλασμάτων που αγαπάτε’ ήταν λόγια γεννημένα από το φιλί της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté.

Σας ικετεύω να μου παραχωρήσετε προσοχή.

Ξέρω καλά, ότι αυτά που θα σας πω απ’ εδώ και εμπρός σ’ αυτήν την υποχρέωση δικαιοσύνης είναι σε ανοιχτή αντίφαση με όλα όσα εσείς πιστεύετε, ότι είναι η αλήθεια για όσα συνέβησαν σε πολύ μακρινούς καιρούς με ένα Γιο του Ανθρώπου, τον Ιησού της Ναζαρέτ, κατασκευή του Mayab, που υπήρχε σε άλλη ήπειρο και που επίσης πήγε και περπάτησε ανάμεσα στους ανθρώπους από λάσπη ψάχνοντας εκείνους που θα ήθελαν να γίνουν της άγιας γενιάς του Mayab. Γιατί αγαπούσε την Ιερή Πριγκίπισσα Sac-Nicté και σκορπούσε το φιλί της σε πολύ άγιους και ιερούς λόγους και που γι’ αυτό επίσης θανατώθηκε από τους βυζαχτάδες του καιρού του.

Ο Ιησούς της Ναζαρέτ γεννήθηκε με αίμα, που ήταν επίσης αίμα των ανθρώπων Mayas, που είναι αίμα του σύμπαντος, αίμα ενιαίο και είναι αίμα φλογερό, που μέσα στη φλόγα του λέει: «Είμαι Ενότητα, Είμαι Εγώ».

Γεννήθηκε σε ένα σπίτι όμοιο με όλα τα σπίτια του Mayab και σε ένα μέρος, που στα δικά του λόγια λέγεται Βηθλεέμ, που δηλωμένο είναι ότι σημαίνει Σπίτι του Ψωμιού, του Ψωμιού από όπου τρώει το Ψωμί του ακόμα κι ο Ήλιος.

Έδειξε το δρόμο προς τα χείλια του φιλιού της Ιερής Πριγκίπισσας Sac Nicté, που είναι το Ψωμί κάθε Ζωής και επειδή υπήρχαν βυζαχτάδες, που δεν ήθελαν να είναι αμφορείς του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου, τον οποίο ο Ιησούς ονόμαζε Πατέρα, θανάτωσαν το σώμα του σε ένα σταυρό, που σήκωσαν στον κρανίου τόπο.

Οι άνθρωποι από λάσπη, που ζούσαν στη λάσπη λασπώνοντας ο ένας τον άλλο, μεγάλωναν μακριά από τον αληθινό Mayab αυτής της ηπείρου και γι’ αυτό δεν μπόρεσαν ποτέ να καταλάβουν οι βυζαχτάδες, αυτό που έλεγε ο Ιησούς της Ναζαρέτ:

Συμπόνια θέλω και όχι θυσία.

Και μπορεί να υπάρχει κατανόηση σε ένα μυαλό, όπου δεν φωλιάζει η αγάπη;

Αχ! Εσύ που στις φλέβες σου τρέχει το φλογερό αίμα της γενιάς Maya και που θα ήθελες επίσης να είσαι γιος του Mayab, αμφορέας αγνός του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου.

Θα μάθεις, πριν απ’ όλα, να είσαι δίκαιος για να φτάσεις το φιλί της Ιερής Πριγκίπισσας Sac Nicté και αυτό το φιλί θα σου ανάψει το φως για να γνωρίσεις τον Πατέρα κάθε Γης του Mayab.

Ο Ιησούς της Ναζαρέτ, στον οποίο έζησε ο Ζωντανός Χριστός, το άγιο πνεύμα του Mayab, είπε στους ανθρώπους του καιρού του και όλων των καιρών, ότι όλα τους τα αμαρτήματα θα συγχωρούνταν, ακόμα και τα αμαρτήματα που διαπράχθηκαν ενάντια στο Γιο του Ανθρώπου, αλλά ποτέ δεν θα συγχωρούνταν τα αμαρτήματα ενάντια στο Άγιο Πνεύμα, που είναι ο Άγιος Λόγος του Mayab.

Για δυο χιλιάδες χρόνια υπήρξαν πολλοί, που αμάρτησαν ενάντια στο Άγιο Πνεύμα πιστεύοντας ότι έτσι έκαναν δικαιοσύνη σ’ εκείνο το Γιο του Ανθρώπου και ακόμα καταδίωξαν άλλους ανθρώπους ξεχνώντας αυτό που είπε ο Ιησούς πεθαίνοντας στο σταυρό:

— Πατέρα, συγχώρεσέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν.

— Από την Ευσπλαχνία Του, που είναι ευσπλαχνία του Mayab, αυτή η συγχώρεση φτάνει σε όλους εκείνους, που στην πραγματικότητα δεν ξέρουν τι κάνουν και γι’ αυτό φτάνει και σε σας επίσης γιατί δεν είναι δικό σας σφάλμα το ότι σφάλλατε και αμαρτήσατε προς αυτόν τον άλλο άνθρωπο του Mayab, γεννημένο στις μακρινές χώρες του Kariot, και του οποίου το σώμα και η ζωή από λάσπη έγινε γνωστή με το όνομα του Ιούδα.

— Αλλά να έχετε υπ’ όψη σας εσείς άνθρωποι, που είστε από αίμα της γενιάς Maya, ότι οποιαδήποτε αδικία και οποιαδήποτε έλλειψη ευσπλαχνίας είναι ένα αμάρτημα εναντίον του Αγίου Πνεύματος, που είναι το Ιερό Πνεύμα στο Λόγο του Mayab.

— Να το θυμάστε και διαβάστε.

— Εγώ, ο πιο φτωχός και δυστυχισμένος από τους θνητούς, θα σας διηγηθώ αυτό που έμαθα για τον Ιούδα, τον άνθρωπο του Kariot.

Κεφάλαιο 3

Όταν η ζέστη του φιλιού της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté έμεινε στην καρδιά μου, όταν ο πόθος ζωής που μου έδωσε με έσπρωξε να ακολουθήσω τον δρόμο μου προς το Mayab, όταν έκλεινα μάτια και αυτιά στα πράγματα από λάσπη για να ακούσω εκείνη, στο στήθος μου παλλόταν ένα μοναδικό μήνυμα με μια επιμονή το ίδιο μοναδική, που με ωθούσε:

Βοήθησε να χυθεί φως πάνω στον Ιούδα, τον άνθρωπο του Kariot για να μπορέσει ο άνθρωπος να γίνει η γέφυρα με την οποία θα περάσει απ’ το δρόμο του Πέτρου στο δρόμο του Ιωάννη και εκεί να παραδοθεί στο φιλί της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté.

Αχ! Εγώ ο πιο φτωχός και δυστυχής από τους θνητούς πρέπει τώρα να εξομολογηθώ, ότι δεν καταλάβαινα αυτήν την επιτακτική προσταγή και ικέτευα για φως την λατρευτή μου Πριγκίπισσα Sac-Nicté.

Και προειδοποιήθηκα ότι υπήρχε σ’ αυτή την διαταγή μια παράξενη γεύση Αιωνιότητας.

Όπως, όταν η αιώνια και ανεξάντλητη δύναμη τη Αγίας και Αληθινής Δικαιοσύνης του Mayab επέμενε στο ότι αυτό το σκοτεινό πέρασμα της ύπαρξης στη Γη του Ζωντανού Χριστού στον Ιησού υπήρξε ξεκαθαρισμένο για την κατανόηση των ανθρώπων Maya.

Και επίσης μου δόθηκε να καταλάβω, ότι δεν θα μπορούσα να είμαι εγώ, ο πιο φτωχός και δυστυχής από τους θνητούς ο μόνος στον οποίο αυτή η παρόρμηση του Mayab είχε φτάσει, γιατί έπρεπε να είναι πολλοί οι άνθρωποι που, όπως εγώ είχαν κάνει με το φιλί της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté την αρχή και όχι το τέλος της αγάπης τους για τον Ιερό Κόσμο του Mayab.

Και ψάχνοντας σε χίλιες διαφορετικές φόρμες βρήκα, ότι πολλοί άνθρωποι των οποίων το αίμα είναι Maya και πολλοί ακόμα, που είναι μονάχα από λάσπη, είχαν γράψει και πει πολλά λόγια, που μιλούν για τον Ιούδα, τον άνθρωπο του Kariot.

Άλλοι, λένε ότι ήταν γιος του Mayab, άλλοι λένε ότι όχι, ότι ήταν μόνο ένας άνθρωπος από λάσπη, που λάσπωσε τη μνήμη του κάνοντας μια τρομερή προδοσία.

Αλλά καθώς εγώ ζω από το φιλί της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté και εκείνη μου λέει, ότι γι’ αυτό που είναι αναγκαίο να ακούω την καρδιά μου, θα σας πω, ότι είδα με τα μάτια, που μόνο κάνει το αίμα Maya, και ότι έχω ακούσει με τα αυτιά της σάρκας Maya, σχετικά με αυτό τον άνθρωπο τον ονομαζόμενο Ιούδα τον γεννημένο στο Kariot.

Εγώ μονάχα ξέρω αυτό που η πολυαγαπημένη μου Πριγκίπισσα Sac-Nicté θέλει να ξέρω και δεν με ενδιαφέρει ούτε θέλω να ξέρω τίποτε άλλο από αυτό γιατί το μόνο πραγματικό που υπάρχει για μένα είναι εκείνο το φιλί που φωτίζει το δρόμο προς το Mayab, πιο πέρα από τις βουνοκορφές των Άνδεων.

Και γι’ αυτό ξέρω, ότι το πεπρωμένο δεν είναι ούτε υπήρξε ποτέ στα χέρια των ανθρώπων, παρά στο θέλημα του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου στο Πιο Ψηλό και Ιερό σημείο του Mayab, πιο πέρα από την κορφή των βουνών των Άνδεων.

Το γλυκό φιλί της Πριγκίπισσάς μου Sac-Nicté μου δίδαξε, ότι πεπρωμένο και Πνεύμα είναι το ίδιο πράγμα.

Για τους περισσότερους που είναι άνθρωποι από λάσπη μόνο, το πεπρωμένο είναι εκείνο, που συμβαίνει στο χρόνο που μεσολαβεί ανάμεσα στην κούνια και την ταφή.

Αλλά συμβαίνει από θέλημα του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου για μερικούς να υπάρχει επίσης και ένας δρόμος που πάει από το φέρετρο στην κούνια και γι’ αυτό είναι σημαντικό να βοηθήσουμε να πέσει φως στον Ιούδα, τον άνθρωπο του Kariot.

Ποιό δρόμο, ποιό φέρετρο και ποιά κούνια εννοώ μ’ αυτό, είναι πράγμα που ο άνθρωπος του οποίου το αίμα είναι Maya, μπορεί να μάθει να γνωρίζει εφ’ όσον ψάχνει για το φιλί της Πριγκίπισσας Sac-Nicté.

Αυτός που πιστεύει πως το πεπρωμένο είναι αυτό που συμβαίνει στο χρόνο που μεσολαβεί ανάμεσα στην κούνια και τον τάφο υποβιβάζεται μονάχος του, δεν ξέρει τίποτα για το χρόνο και ακόμα λιγότερο για τη ζωή.

Και ούτε μπορεί να βεβαιώσει, ότι έχει κάποιο πεπρωμένο και όταν ακόμα πιστεύει το αντίθετο.

Είναι ένας άνθρωπος από λάσπη, σκέπτεται πράγματα από λάσπη και γι’ αυτό στη λάσπη πρέπει να επιστρέψει.

Γιατί δεν ψήνεται στην φωτιά της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté για να γίνει καθαρός αμφορέας του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου στο Πιο Υψηλό και Ιερό σημείο του Mayab.

Και βέβαια όποιος προσπαθεί να εξηγήσει το πεπρωμένο, σαν εκείνο που συμβαίνει στο χρόνο, που μεσολαβεί ανάμεσα στην κούνια και τον τάφο, δεν θα εξηγήσει απολύτως τίποτα πραγματικό ούτε αληθινό, γιατί θα μπερδέψει μια πνοή ζωής, μια εισπνοή και εκπνοή της Γης, με την αλήθεια της ανθρώπινης ύπαρξης.

Αχ! Άνθρωπε που διαβάζεις και στου οποίου τις φλέβες ίσως τρέχει το αίμα Maya:

Σκέψου, εμβάθυνε, ερεύνησε την αλήθεια του πεπρωμένου, που εξυφαίνεται στο Ιερό Βασίλειο του Mayab, πιο πέρα από την κορφή των βουνών των Άνδεων και ίσως επίσης να λάμψει το φως του στην καρδιά σου.

Σκέψου στο Φως, να αισθάνεσαι την Αγάπη Του και εμβάθυνε στο ότι αυτό το φως έχει μια δύναμη, που λέει από μόνη της, ΕΓΩ.

Και αυτό το ΕΓΩ θα μεγαλώσει μέσα σου και η φλόγα του θα λειώσει τη λεγεώνα των δαιμόνιων, που σε κάθε αμαρτία που σε προτρέπουν στον ύπνο που εσύ ονομάζεις ξαγρύπνια, λένε και αυτά τα ίδια: «εγώ».

Είναι πολλά «εγώ» που σε κυριαρχούν και που ρουφάνε το αίμα σου, το αίμα που σου έρχεται από το βασίλειο του Mayab.

Ξέρω εσένα τον Αφέντη, ξέρω εσένα μοναδικό, ολοκληρωμένο ΕΓΩ, αυτό το ΕΓΩ το οποίο τόσο αγαπά η Ιερή Πριγκίπισσα Sac-Nicté.

Ένα από αυτά τα «εγώ» που τόσο σε μπερδεύουν ίσως να σε κάνει να σκεφτείς επίσης, ότι το πεπρωμένο είναι αυτό που συμβαίνει στο χρόνο, που μεσολαβεί ανάμεσα στην κούνια και στον τάφο.

Και θα σου πει, ότι το πεπρωμένο που μεσολαβεί ανάμεσα στον τάφο και την κούνια είναι μια τρέλλα.

Έτσι είναι με πολλούς, με τους περισσότερους, και έτσι έχει συμβεί πάντα και θα εξακολουθήσει να συμβαίνει στη ζωή από λάσπη, γιατί οι άνθρωποι από λάσπη είναι πάντα κοιμισμένοι και δεν τους έχει δοθεί να καταλάβουν, ότι κάθε άνθρωπος είναι επίσης η Ανθρωπότητα, που όταν αυτός υποφέρει ή απολαμβάνει είναι και η Ανθρωπότητα που υποφέρει ή απολαμβάνει και όλα όσα είναι γραμμένα σ’ αυτόν είναι γραμμένα και στην Ανθρωπότητα επίσης.

Σκληρή κουβέντα να πει και σκληρή πραγματικότητα να αντέξει ο άνθρωπος από λάσπη.

Ο άνθρωπος έχει ξεχάσει, ότι δεν υπάρχει πεπρωμένο, που να είναι υποκειμενικό εντελώς, αλλά εκείνος που ζητά και παίρνει το φιλί της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté και ακούει την σιωπηλή φωνή του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου στο Πιο Υψηλό σημείο του Ιερού Βασιλείου του Mayab, μένει πια αδιαίρετος και παραμερίζει την ατομική ψευδαίσθηση και δεν ψάχνει άλλο πεπρωμένο από εκείνο που είναι πεπρωμένο του Mayab.

Στον άνθρωπο από λάσπη υπάρχει μόνο μια ψευδαίσθηση του πεπρωμένου ατομική και γι’ αυτό κερδοσκοπεί με ωραία λόγια και με ανόητα λόγια, που τον κάνουν μόνο να φαίνεται απομονωμένος και χωρισμένος από όσα τον περιβάλλουν και όλα όσα πλέκουν το κοινό πεπρωμένο.

Και αυτό το πεπρωμένο είναι εκείνο στο οποίο το Κάτω πάντα τείνει να ενωθεί με το Επάνω και έτσι ζει κάτω από τον νόμο, που ονομάζεται του Καλού και του Κακού.

Γιατί σ’ αυτό το πεπρωμένο το φίδι σέρνεται στη Γη και πάει μόνο εμπρός ή πίσω και δεν έχει τα πούπουλα του Κόνδορα, που θα του δώσουν φτερά για ν’ αρχίσει το πέταγμα πιο πέρα από την κορυφή των βουνών των Άνδεων.

Πέρα από αυτό το νόμο είναι το Ιερό φιλί της Πριγκίπισσας Sac-Nicté, που φωτίζει το πεπρωμένο.

Όποιος δεν αναζητά αυτό το φιλί είναι πεθαμένος.

Και το να ζεις είναι να αναζητάς την αλήθεια του πεπρωμένου και όχι να το αποφεύγεις.

Όποιος δεν ζητά μέσα του την αλήθεια του πεπρωμένου δεν ζει γιατί το αίμα δεν βράζει με τη φλόγα της φωτιάς της γενιάς Maya.

Και τον λήθαργο αυτού του θανάτου, τον ζωντανεύει μέχρι να μπορεί να ονειρευτεί ότι είναι ελεύθερος, ότι έχει ένα δικό του πεπρωμένο και μέχρι που ίσως φτάσει να πεισθεί ότι αυτός ο ίδιος ο λήθαργος στον οποίο υπάρχει είναι η πλήρωση του αληθινού του πεπρωμένου.

Είναι καλό να είναι έτσι, γιατί και αυτό είναι αλήθεια.

Αλλά υπάρχουν αυτοί που ακόμα βεβαιώνουν, ότι είναι αρχιτέκτονες του ίδιου τους του πεπρωμένου ... λες και ο άνθρωπος που ζει ποθώντας το Mayab μπορούσε να κάνει κάτι, που να μην ήταν το πεπρωμένο του Βασιλείου του Mayab, το αθάνατο πεπρωμένο.

Αυτό το «δικό μας» πεπρωμένο είναι ένας βαθύς λήθαργος.

Και ο Ιούδας, ο άνθρωπος που γεννήθηκε στη μακρινή χώρα του Kariot, είχε παραιτηθεί από τον λήθαργο.

Όπως για όλους εκείνους στους οποίους καίει το φλογισμένο αίμα των ανθρώπων Mayas, η Ιερή Πριγκίπισσα Sac-Nicté είχε γράψει στο Βιβλίο της Ζωής:

«Σ’ εκείνο τον άνθρωπο του οποίου η γενιά είναι Maya και που ποθεί να γνωρίσει την αλήθεια του πεπρωμένου, την αλήθεια για τον ίδιο, για όλα τα πράγματα, το πεπρωμένο του απαγορεύει το λήθαργο μιας κανονικής ζωής».

Και ήταν αυτή η αλήθεια, που ο Ιούδας έψαξε.

Και ψάχνοντας την αλήθεια του πραγματικού του πεπρωμένου, το πεπρωμένο τον ένωσε μ’ εκείνον τον άνθρωπο τον οποίο ονόμαζε Ραβί και ήταν ο Κύριος Ιησούς γεννημένος στη Βηθλεέμ.

Και ο Ιούδας τότε άρχιζε να έχει πεπρωμένο στ’ αλήθεια.

Γιατί στην καρδιά του άρχισε να καίει η αγάπη για την ωραία και Ιερή Πριγκίπισσα Sac Nicté.

Και πήρε το φιλί της και συνέχισε το δρόμο του για το Mayab.

Γιατί και ο Ιούδας επίσης ποθούσε να ψήσει τη λάσπη του για να γίνει αγνός αμφορέας του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου, του οποίου η αγάπη εναρμονίζει φωνές μέσα στην καρδιά των ανθρώπων στων οποίων τις φλέβες τρέχει το αίμα της γενιάς Mayas.

Και αυτή η φωνή εναρμόνισε και στο στήθος μου το μαντάτο, και ήταν φως που με οδήγησε στους δρόμους που είχαν πάρει άλλοι που επίσης είχαν αναζητήσει την πραγματικότητα της ζωής και του θανάτου του ανθρώπου Ιούδα του Kariot. Και επίσης ήταν ο φάρος που μου έδειξε τις ξέρες από όπου εγώ δεν έπρεπε να πλεύσω.

Αλλά τώρα είναι απαραίτητο να εξηγήσω αυτή τη φωνή.

Κεφάλαιο 4

Είμαι άνθρωπος γεννημένος από τη λάσπη άλλων χωρών, αλλά στις φλέβες μου κυλά το καυτό αίμα της γενιάς Maya.

Καίει σε όλο μου το είναι, και αυτή η φλόγα με παρακίνησε να ζητήσω το φιλί της Πριγκίπισσας Sac-Nicté και η ζέστη του φιλιού της ήταν ένα Εγώ.

Γιατί η φωνή του εσωτερικού πεπρωμένου με είχε επίσης καλέσει προς το μυστήριο που κρύβει το Mayab’ αλλά έπρεπε να χαθώ, πρώτα, σε μια έρημο φορτωμένη με αμφιβολίες και συντηρημένη με τρόμους. Και η καρδιά με βίαζε να παραμείνω αναίσθητος σε όλη αυτή την έρημο και μου έλεγε ότι μονάχα έτσι, μέσα σ’ εκείνη τη μοναξιά και πεινασμένος, θα μπορούσα να φάω το ψωμί του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου που δίνει με το φιλί της η Ιερή Πριγκίπισσα Sac Nicté σ’ αυτόν που δεν διστάζει να ξεριζώσει τα μάτια του για να μπορεί να βλέπει, και να καταστρέψει τα αυτιά του για να μπορεί ν’ ακούει.

Μέχρι τότε είχα περπατήσει από το πρώτο μονοπάτι, το μονοπάτι της χλιαρότητας που καμμιά φορά φανερώνει αλλά σχεδόν πάντα κρύβει την αλήθεια του Mayab.

Είναι ο φαρδύς δρόμος που πάντα θα είναι συντροφευμένος κανείς και που τον περνούν πολλοί από τρόμο στη σιωπή, από φόβο στη μοναξιά.

Και σ’ αυτό το δρόμο είχα δει να λάμπει για στιγμές το φως της Πριγκίπισσας Sac-Nicté.

Αλλά το φως σβήνει όταν πέσει επάνω στην Πέτρα που ο Κύριος Ιησούς άφησε τοποθετημένη σαν πρώτο ορόσημο στο πεπρωμένο που οδηγεί στο Mayab.

Και στην έρημο συνάντησα μονάχα πέτρες για να ημερέψω την πείνα και τη δίψα μου, και ήμουν ένα ακόμα πρόβατο στο κοπάδι που έβοσκε ο Πέτρος και ήμουν ένα άσπρο πρόβατο, αλλά πέθαινα της πείνας και δίψας του Mayab και δεν ήθελα να πεθάνω έτσι.

Το φως της Ιερής Πριγκίπισσας Sac Nicté που έλαμπε πέρα από την Πέτρα που ήταν το πεπρωμένο μου, έκανε το μαλλί μου μαύρο, και τα άσπρα πρόβατα με έδιωξαν από κοντά τους και με θεώρησαν χαμένο όταν άφησα το κοπάδι και έπεσα μέσα στους γκρεμούς που τους μαστιγώνει η θύελλα.

Δεν είχα γίνει γέφυρα για να περάσω την άβυσσο.

Τότε δεν ήξερα, αλλά τώρα ξέρω ότι το πεπρωμένο που βρίσκεται στα χέρια του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου στο Πιο Υψηλό και Ιερό σημείο του Mayab, έχει ένα δρόμο που αρχίζει στον Πέτρο, με τα λευκά πρόβατα, και που οδηγεί στον Ιωάννη μόνο όταν η αγάπη για τα φιλιά της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté κάνουν μαύρο το μαλλί σου.

Λαβωμένος ανάμεσα σε γκρεμούς και αγκάθια κατάλαβα τα λόγια του Ιερού Mayab, ειπωμένα και γραμμένα σ’ εκείνη την απομακρυσμένη ήπειρο, από άλλο ον του οποίου η γενιά ήταν Maya και που πήρε το όνομα Ιωάννης.

Και αυτός ο λόγος έγινε κατανοητός χτυπώντας την Πέτρα στο Σκοτάδι.

Αυτή η λέξη λέει ότι ο Λόγος στην αρχή είναι με το Θεό, και είναι Θεός, ο Μεγάλος Κρυμμένος Κύριος, και ότι από το Λόγο αυτό έχει γίνει ότι υπάρχει: ο ήλιος, η σελήνη, η γη, τα άστρα, ο άνθρωπος, το ζώο και τα σκουλήκια, τα φρούτα που δίνουν ζωή, τα φρούτα που δίνουν θάνατο, και οι λόγοι όλων των Mayab που έχουν υπάρξει, που υπάρχουν και που πάντα θα υπάρχουν.

Γιατί οι πέτρες αλλάζουν τα ποίμνια, αλλά ο λόγος για πάντα παραμένει ακόμα και σε όλα όσα αλλάζουν.

Έτσι είχα ειδήσεις από το πεπρωμένο που είναι το πεπρωμένο του Mayab.

Και αυτό το πεπρωμένο είναι το πεπρωμένο όλων όσων βρίσκουν το δρόμο του Ιωάννη, δρόμο που επίσης βρήκε ο Ιούδας, ο άνθρωπος του Kariot, δρόμο κρυμμένο στο βάθος του ανθρώπου που οδηγεί στο κέντρο του Mayab και που επίσης έδειξε ο Ζωντανός Χριστός στον Ιησού για να προχωρήσουν σε άλλο σαρκείο μαζί στο ίδιο πεπρωμένο.

Γι’ αυτό είναι που ζητώ δικαιοσύνη και περίσκεψη για τον Ιούδα, τον άνθρωπο του Kariot.

Και ήδη πάνε δύο χιλιάδες χρόνια που άρχισε ένα πεπρωμένο στη Ζωή του Ανθρώπου, που ακόμα δεν έχει πληρωθεί.

Ένα βράδυ, του τότε, εκεί στην μακρινή ήπειρο, ο Ζωντανός Χριστός στον Ιησού έφαγε φαγητό για τελευταία φορά με όλους του τους μαθητές που ήταν Γίγαντες της Μικρής Cozumil και που επίσης περπατούσαν προς το δρόμο του Mayab.

Εκείνο το βράδυ διατάχθηκε η «φωνή» που είναι η παρόρμηση στην καρδιά μερικών ανθρώπων από των οποίων τις φλέβες τρέχει το αίμα της γενιάς Maya.

Αχ! Ευτυχισμένα τα αυτιά που εκείνη τη νύχτα μπόρεσαν να ακούσουν τις ωραίες αλήθειες του Ιερού Mayab που αποκάλυψε ο Άγιος Κύριος Ιησούς!

Αχ! Βαρειά καρδιά από πέτρα και λάσπη εκείνων που την άφησαν άψητη γιατί αγνοούσαν την κλωστή με την οποία ο Άγιος Κύριος Ιησούς ύφανε το πεπρωμένο αυτού του πολιτισμού!

Αλλά αυτός ο πολιτισμός δεν είναι ο ορατός, γιατί αυτός, ο ορατός είναι αυτός που λέει και δεν κάνει και γι’ αυτό το έργο του είναι καταραμένο και θα αυτοκαταστραφεί.

Γιατί όταν ανέφερε ότι ένας απ’ αυτούς θα τον πρόδινε, οι άλλοι, που ήταν έντεκα, δεν ήξεραν εκείνο που μόνο ο Ιησούς της Ναζαρέτ και ο Ιούδας από το Kariot ήξεραν εκείνη τη νύχτα.

Και με τα ίδια του τα λόγια, έχει γραφτεί έτσι:

«... Αυτό που κάνεις κάνε το πιο γρήγορα... Όμως κανένας από τους παρευρισκόμενους στο τραπέζι δεν κατάλαβε με πιο σκοπό το είπε αυτό (ο Ιησούς στον Ιούδα) ...»

Σκέψου: γιατί τόση βιασύνη;

Γιατί είναι πια γνωστό ότι πολύ καιρό πριν από αυτή την ημέρα, ο Ιησούς ήταν πολύ καλά πληροφορημένος ότι θα έπρεπε να πεθάνει με ταπεινωτικό θάνατο.

Σκέψου: γιατί τόση βιασύνη;

Όταν συνέβαιναν όλα αυτά, ο μαθητής Ιωάννης, ο πιο νέος απ’ όλους, είχε το κεφάλι του ακουμπισμένο στην Καρδιά του Κυρίου του Ιησού.

Και ο Πέτρος, τον οποίο ο Ιησούς είχε ονομάσει στους λόγους του, Cephas (που φανερό είναι ότι σημαίνει Πέτρα) δήλωνε την αγάπη του προς τον Κύριο Ιησού προσφέροντας την ψυχή του γι’ Αυτόν’ αλλά ο Κύριος Ιησούς τον προειδοποίησε ότι θα τον αρνηθεί τρεις φορές πριν ο κόκορας λαλήσει αυτό το ίδιο ξημέρωμα.

Άνθρωπε που στις φλέβες σου τρέχει το φλογερό αίμα της γενιάς Maya:

Σκέψου και εμβάθυνε σ’ αυτή τη σκηνή, ζύγισε κάθε νόημα γιατί ολόκληρη υφάνθηκε στο πεπρωμένο που γνωρίζει ο Μεγάλος Κρυμμένος Κύριος στο Άγιο Mayab.

Ο Πέτρος πρόσφερε την ψυχή του αλλά ο Ιούδας την έδωσε.

Και επειδή ο Ιούδας την έδωσε μπόρεσε ο Ιωάννης να μείνει με το κεφάλι ακουμπισμένο στην Ιερή Καρδιά του Ιησού.

Ακόμα και τώρα μπορείς να διαβάσεις καθαρά γραμμένο με φως και κάτω από το σύμβολο της Αγίας Καρδιάς του Ιησού, τις φλογερές λέξεις του Mayab που λένε:

«Δώστε μου αγάπης καταφύγιο στο σπιτικό σας και ΕΓΩ θα σας το επιστρέψω αιώνια στην Ιερή Καρδιά μου».

Άνθρωπε που διαβάζεις: μελέτησε και σκέψου, στοχάσου και νοιώσε, αυτό που είναι γραμμένο για σένα στο βάθος της ίδιας σου της καρδιάς, και έτσι το αίμα σου Maya θα αναζωογονηθεί και θα δεις να πραγματοποιείται σε σένα η προφητεία του Chilam Balam, του εμπνευσμένου Ιερέα του Mayab:

«Γιατί δεν είναι ορατά όλα όσα υπάρχουν μέσα σ’ αυτό (το γραμμένο στην καρδιά σου), ούτε ότι πρέπει να εξηγηθεί. Αυτοί που το ξέρουν προέρχονται από τη μεγάλη γενιά μας, τους ανθρώπους Maya. Αυτοί θα ξέρουν τη σημασία αυτού που υπάρχει εδώ όταν το διαβάσουν».

Θα πρέπει λοιπόν να μπορείς να διαβάζεις με την καρδιά.

Εκείνη τη νύχτα άρχισε να υφαίνεται το πεπρωμένο της ψυχής Maya εκείνων τω καιρών, σ’ εκείνο το Katun και της Ανθρωπότητας που ζει ώρες ολέθριες από τις οποίες μπορεί να ξεφύγει όποιος ψάχνει το Άγιο και Αγνό φιλί της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté.

Και θα μπει στην αόρατη Κιβωτό του Νώε για να δημιουργήσει ένα νέο πολιτισμό.

Γιατί πριν από εκείνη τη νύχτα, σ’ εκείνη την μακρινή ήπειρο, η φωνή του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου που μιλούσε με το στόμα του Αγίου Κυρίου Ιησού σας είπε:

— «Όποιος έχει μάτια, βλέπει ’ αυτιά, ακούει.»

— Και ο Άγιος Κύριος Ιησούς γνώριζε το πεπρωμένο του Ανθρώπου.

— Γιατί είχε γεννηθεί για να διδάξει το ξύπνημα, το θάνατο και έτσι να ζήσει και να δείξει το Δρόμο ως το τέλος.

— Αλλά κανείς από όσους ήταν μαζί Του το βράδυ εκείνο δεν το καταλάβαινε έτσι.

— Το κατάλαβαν πολύ καιρό μετά γιατί εκείνο το βράδυ ακόμα κοιμούνταν.

— Όπως τώρα κοιμάσαι εσύ.

— Αλλά αν είσαι πρόθυμος, προσπαθείς και δεν λιποψυχάς, αυτά τα λόγια θα σε βοηθήσουν να ξυπνήσεις και έτσι θα μπορέσεις να πεθάνεις επίσης και μετά θα μπορείς να ζήσεις.

— Και αυτός που ζει μαθαίνει ότι το πεπρωμένο του δείχνει πολλά πράγματα κρυμμένα για τον άνθρωπο από λάσπη, γιατί μόνο σ’ αυτόν που ξυπνά του δίνεται ο θάνατος, σ’ αυτόν που πεθαίνει του δίνεται η ζωή και ζώντας ζεις στην Καρδιά του Mayab.

— Και εκείνο που ο Ιούδας, ο άνθρωπος του Kariot, έκανε έγκαιρα ήταν να στερεώσει το χρόνο του έτσι που ο Άγιος Κύριος Ιησούς να τοποθετήσει με τέχνη μια κλωστή στο στημόνι αυτού του ανθρώπινου πεπρωμένου που σημαδεύει σε χώρες Mayas προς ένα νέο πολιτισμό και που πριν δύο χιλιάδες χρόνια γνώριζε μόνο Αυτός.

— Γιατί αν ο Ιούδας δεν είχε κάνει έγκαιρα αυτό που έκανε, δεν θα ήταν δυνατό να συμβεί αυτό που διηγούνται τα γραπτά του Ιωάννη.

— Αλλά θα έρθει και αυτό.

Για την ώρα δεν θα κάνω άλλο από το να σας θυμίσω αυτό που λέει αυτό το μέρος της Αγίας Γραφής που έχει την υπογραφή του Ιωάννη.

Ήταν η τρίτη φορά που ο Άγιος Κύριος Ιησούς εμφανιζόταν στους μαθητές του από θέλημα του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου, μετά που το σώμα του από λάσπη είχε πεθάνει στο Σταυρό. Φάγανε εκείνο το βράδυ ψάρια που έπιασαν στα νερά της λίμνης Τιβεριάδας, και πάλι ο Άγιος Κύριος Ιησούς ρώτησε τον Πέτρο: «Με αγαπάς;» και ο Πέτρος απάντησε ότι ναι’ και ο Άγιος Κύριος Ιησούς του είπε: «Βόσκησε τα πρόβατά μου». Και δυο φορές ξανά τον ρώτησε: «Με αγαπάς;» και δυο φορές πάλι είπε ο Πέτρος ότι ναι, και δυο φορές πάλι του είπε ο Κύριος Ιησούς: «Βόσκησε τα πρόβατά μου».

Τρεις φορές στο σύνολο.

Και έτσι άρχισε να υφαίνεται το πεπρωμένο των άσπρων προβάτων μερικά από τα οποία όταν κοιτάζουν στο φως που λάμπει πιο πέρα από την Πέτρα, φως αναμμένο από την φλόγα της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté, χάνουν το άσπρο χρώμα του μαλλιού τους και το χρώμα τους είναι μαύρο για κάποιο χρόνο, αλλά μετά γίνονται φρόνιμα όπως τα φίδια, απλά όπως τα περιστέρια και το φίδι αποκτά φτερά και πετά.

Όμως ο Άγιος Κύριος Ιησούς είπε ακόμα περισσότερα στον Πέτρο: Του έδειξε το υφαντό του πεπρωμένου όταν του είπε: «Ακολούθησέ με!»

Ο Πέτρος πέθανε όπως ο Κύριος Ιησούς, καρφωμένος σε ένα σταυρό, και μακριά από τους δικούς του και τριγυρισμένος από άλλους που τον πήγαν όπου δεν ήθελε.

Κι εκείνο το βράδυ, μετά το δείπνο με ψάρια από τη Λίμνη Τιβεριάδα, και όταν ο Πέτρος είχε πληροφορηθεί για το υφαντό του πεπρωμένου κοίταξε προς τον Ιωάννη, εκείνον του οποίου το κεφάλι είχε ακουμπήσει στην Ιερή Καρδιά του Ιησού, και ρώτησε:

— Και αυτό γιατί;

— Και αν εγώ θέλω να μείνει αυτός μέχρι Εγώ να έρθω, τι σ’ ενδιαφέρει;

— Και πολλά λέγονται για την αθανασία του Ιωάννη με βάση αυτό, αλλά λέγονται χωρίς να είναι γνωστό τι είναι αυτό που παραμένει από τον Ιωάννη ούτε τι είναι το αθάνατο.

— Προσπάθησε λοιπόν να καταλάβεις τι είναι αυτό που παραμένει μέχρι να έρθει εκείνο που είναι ΕΓΩ.

Κεφάλαιο 5

Έτσι άρχισε να υφαίνεται το πεπρωμένο αυτού που τώρα ξημερώνει σαν αρχή ενός καινούριου πολιτισμού.

Είναι το πεπρωμένο που εναρμονίζει παρορμήσεις στην καρδιά πολλών ανθρώπων για τους οποίους εγώ, ο πιο δυστυχισμένος και φτωχός από όλους τους θνητούς γράφω υπακούοντας στο φιλί της Ιερής μου Πριγκίπισσας Sac-Nicté.

Για να φιληθούν και αυτοί επίσης.

Έτσι ο Πέτρος υπάκουσε στο πεπρωμένο που μίλησε από το ιερό στόμα του Κυρίου Ιησού και που του είπε ότι θα πέθαινε εκεί όπου δεν ήθελε να πεθάνει, ο Πέτρος πέθανε μακριά από τους αδελφούς του του Mayab, σε μια μεγάλη πόλη άλλης ηπείρου όπου δεν υπήρχε γενιά των ανθρώπων Mayas που να είχε σχηματιστεί σαν μια ψυχή.

Ο Πέτρος πέθανε στο σταυρό, αλλά εκείνος ο ίδιος κανόνισε να πεθάνει με το κεφάλι ακουμπισμένο στη Γη ενώ πολύ κοντά σ’ αυτόν, το σπαθί ενός ανθρώπου από λάσπη που υπάκουε μόνο στη λάσπη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, έκοψε το κεφάλι του νεώτερου ανθρώπου Maya Παύλου, Απόστολου της Αγίας και Αιώνιας Αλήθειας για την οποία έδωσε μαρτυρία Ο Κύριος Ιησούς.

Και αν λέω ότι ο Παύλος υπήρξε ένας Maya νεώτερος, είναι γιατί σ’ αυτόν εκπληρώνεται, συγκρινόμενος με άλλους η αλήθεια που επίσης ειπώθηκε από τον Κύριο Ιησού, ότι οι τελευταίοι μπορεί να γίνουν πρώτοι.

Γιατί ο Παύλος υπήρξε ένας τίγρης που έγινε αρνάκι από το λόγο του Mayab Ιησού. Έτσι υφάνθηκε ένας ακόμα κόμπος στο υφαντό του πεπρωμένου που είναι δικό σου και δικό μου.

Και αν επιμένεις ακόμα και αν είσαι άνθρωπος από λάσπη, μπορείς να ρίξεις το νέκταρ των απογόνων Maya για να ανάψει το αίμα σου που τώρα είναι χλιαρό.

Και εγώ συχνά κάνω αυτή την ερώτηση:

— Γιατί ο Πέτρος διάλεξε να πεθάνει σταυρωμένος με το κεφάλι στη Γη;

— Γιατί ο Ιωάννης διάλεξε να ακουμπήσει το κεφάλι του στην Ιερή Καρδιά του Ιησού;

— Το ξέρει μόνο η ιερή σιωπή του Mayab όπου υφαίνεται το πεπρωμένο των λευκών προβάτων, των μαύρων προβάτων, εκεί από όπου πηγάζει η φρόνηση των φιδιών, η απλότητα των περιστεριών και όπου γίνονται τα αυτιά Maya που ακούν και τα μάτια Maya που βλέπουν και όπου όλα ενώνονται σε μια μόνο λέξη.

— Εγώ, ο πιο φτωχός και δυστυχισμένος από όλους τους θνητούς, έχω την μεζούρα μου γεμάτη από ευτυχία, γιατί όντας άνθρωπος από λάσπη, η λάσπη της καρδιάς μου ψήθηκε στη φωτιά του φιλιού της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté και στην Ιερή σιωπή του Mayab έχω συλλάβει ένα μουρμούρισμα που μετατρέπει εκείνα τα λόγια τα τόσο σκοτεινά, και τόσο σκοτεινά ειπωμένα στις όχθες της μακρινής Τιβεριάδας, σε μια εικασία εκείνου που διευθύνει και υφαίνει το πεπρωμένο του ανθρώπου.

Γιατί κάτι λείπει από εκείνα τα λόγια, γι’ αυτό είναι σκοτεινά.

Και αυτό που λείπει απ’ αυτά είναι φως.

Και αυτό το φως βρίσκεται σε σένα τον ίδιο.

Άναψέ το!

Γιατί ο Ιωάννης παραμένει και ο Πέτρος βόσκει τα πρόβατα.

Όμως το περιστέρι δανείζει τα πουπουλιασμένα φτερά του για να πετάξει το φίδι.

Και αυτός που είναι απλός θα συλλογιστεί στη φρονιμότητα.

Και αυτός που είναι φρόνιμος ψάχνει το δρόμο που οδηγεί προς το Mayab.

Και το Άγιο φιλί της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté του φωτίζει το δρόμο.

Για να πατήσεις το δρόμο του Ιωάννη είναι απαραίτητο πρώτα, να γνωρίσεις ή να δοκιμάσεις το δρόμο του Πέτρου, αλλά να τον δοκιμάσεις και να τον γνωρίσεις με την καρδιά γιατί όποιος τον δοκιμάζει ή τον γνωρίζει με το κεφάλι μόνο, είναι ένας βυζαχτής · γι’ αυτόν δεν υπάρχει δρόμος έξω από τη Γη.

Ο δρόμος του Maya είναι ο δρόμος του Ήλιου.

Είναι ο δρόμος της ευφυίας που προσανατολίζει την Αγάπη.

Γιατί ο Πέτρος πέθανε στο σταυρό με το κεφάλι στη Γη και ο Ιωάννης ακούμπησε το κεφάλι του στην Ιερή Καρδιά του Ιησού.

Συλλογίσου και κρίνε.

Όμως δεν καταλαβαίνουν όλοι τον δρόμο του Πέτρου και δεν τον βαδίζουν γιατί δεν ξέρουν ότι ακόμα και οι πέτρες έχουν καρδιά. Και έτσι ούτε καταλαβαίνουν τον δρόμο του Ιωάννη.

Είναι πολύ λίγοι αυτοί που καταλαβαίνουν ότι δεν είναι δύο δρόμοι, αλλά μόνο ένα πεπρωμένο υφασμένο από τον Μεγάλο Κρυμμένο Κύριο στο Πιο Υψηλό σημείο του Mayab.

Άνθρωπε από του οποίου τις φλέβες τρέχει το φλογερό αίμα της γενιάς Maya, δεν μπορώ να σου πω τίποτε άλλο.

Αν μέσα σου καίει ο πόθος για να γνωρίσεις την αλήθεια του πεπρωμένου προμηθεύσου μάτια για να δεις και αυτιά για να ακούσεις και θα βρεις, κάποια μέρα, πώς να κάνεις στον ίδιο σου τον εαυτό τη γέφυρα που ενώνει τον δρόμο του Πέτρου με τον δρόμο του Ιωάννη και σε πηγαίνει στο Mayab.

Αυτή η γέφυρα είναι ο θάνατος.

Μόνο αυτός που τολμά να ξυπνήσει μπορεί να την κατασκευάσει.

Πολλοί άνθρωποι σ’ αυτό το Katun έχουν πέσει σε βαθιά βάραθρα και ανάμεσα από θύελλα και πόνο έζησαν μόνο για να ξέρουμε εμείς να ξυπνάμε. Να τους σέβεστε και να τους αναζητάτε στον κόσμο της πραγματικότητας πλησιάζοντάς τους, γνωρίζοντας τις ιδέες τους, εισχωρώντας στην κρυφή αίσθηση, στο νόημα που κρύβουν τα μεγάλα τους λόγια.

Εγώ θα σου δώσω μονάχα τα μέτρα που μου έδωσαν εμένα, αλλά τη γέφυρα θα πρέπει να την κάνεις εσύ ο ίδιος, σε σένα τον ίδιο, σύμφωνα με την παρόρμηση που είσαι ικανός να φτάσεις από την θέρμη του πόθου σου.

Τα μέτρα που πρέπει να σου δώσω είναι πολύ απλά -αν βλέπεις’ είναι όμως πολύπλοκα αν ακόμα κοιμάσαι.

Γιατί ο Άγιος Κύριος Ιησούς δεν εμφανίστηκε τρεις, αλλά πολλές, πάρα πολλές φορές ακόμα, σαν Χριστός, μετά το θάνατό του κορμιού του στο Σταυρό.

Λοιπόν θα πρέπει να ξέρεις ότι ο Ζωντανός Χριστός στον Ιησού είναι ζωντανός.

Και αν εκείνο που είναι Ιωάννης παραμένει, παραμένει γιατί ο Ιούδας έκανε έγκαιρα αυτό που ήταν αναγκαίο.

Αυτό το γεγονός το μαρτυρεί ακόμα και άλλο γραπτό του ίδιου του Mayab, με την υπογραφή του Λουκά, που φανερώνει ότι σε μια από τις εμφανίσεις του ο Άγιος Κύριος Ιησούς, «τότε τους άνοιξε την αίσθηση (στους μαθητές) για να κατανοήσουν τις γραφές».

Και όταν ανοιχτεί αυτή η αίσθηση γνωρίζεται ο πραγματικός δρόμος που οδηγεί στο Mayab, και το Mayab δίνει σ’ αυτούς τους ανθρώπους τη Δύναμη, την Αγάπη και τη Ζωή γιατί γι’ αυτούς ο Θεός, ο Μεγάλος Κρυμμένος Κύριος, παύει να έχει δύο πρόσωπα.

Και το από κάτω ενώνεται με το από πάνω και το από πάνω δίνει ζωή στο από κάτω.

Γι’ αυτούς οι γραφές είναι καθαρές και ιερές γιατί η αλήθεια τους δεν είναι τυπωμένη στα βιβλία, αλλά διαβάζεται στην ψυχή.

Γι’ αυτούς, τους κατακλυσμούς θα τους δουν στην κιβωτό.

Και το φτερωτό φίδι θα πετάξει.

Κεφάλαιο 6

Αχ! Όπως κι η αγάπη, ο χρόνος είναι αδύνατον να συνυπάρξει με τη λογική.

Έτσι όπως υπάρχουν αγάπες διαφορετικές, έτσι επίσης υπάρχουν και καιροί διαφορετικοί.

Μόνο όποιος έχει το Μεγάλο Πεπρωμένο στα χέρια του μπορεί να το εξηγήσει σ’ όποιον κάνει προσπάθεια να καταλάβει.

Εμείς μπορούμε να πούμε μόνο για το χρόνο και την αγάπη εκείνο που δεν είναι.

Ο χρόνος δεν είναι ουδέτερος.

Η αγάπη δεν είναι ουδέτερη.

Τον Επάνω δεν μπορείς να τον αγαπάς αν τυχόν και αγαπάς τον Κάτω.

Αλλά αγαπώντας τον Επάνω θα αγαπήσεις τον Κάτω και τον Μέσο.

Ο χρόνος μπορεί να πάει μαζί σου για τη δεύτερη γέννηση, μπορεί να πάει μαζί σου στον τελικό θάνατο.

Αν κάνεις ξύπνιος αυτό που έχεις να κάνεις σήμερα, πολλά πράγματα θα κάνεις που δεν θέλεις να κάνεις, πολλά πράγματα επίσης δεν θα κάνεις όσο πολύ κι αν θέλεις να τα κάνεις.

Και δεν θα πρέπει να περιμένεις κανένα «αύριο».

Γιατί ο χρόνος είναι, η αγάπη επίσης είναι.

Αν καταλαβαίνεις, κι εσύ επίσης μπορείς να είσαι.

Η αγάπη, όπως ο χρόνος, βρίσκεται σε όλα τα πράγματα, βρίσκεται σε όλες τις μορφές.

Βρίσκεται στο πεπρωμένο όπως και στον παραλογισμό.

Γιατί στο χρόνο η αγάπη κάνει όλες τις μορφές.

Φυλάξου καλά από το βυζαχτή που σου λέει ότι ο χρόνος είναι κάτι ανύπαρκτο, ή που σου λέει ότι στο ν’ αγαπάς υπάρχει αμάρτημα ή κακία.

Μόνο στο στήθος του μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου το τρία είναι ένα.

Ο χρόνος και η αγάπη είναι ισχυρές δυνάμεις που εξατμίζουν το νερό της λάσπης, και αφήνουν χώμα που στο χώμα γυρίζει.

Το νερό και το χώμα ενώνονται από έργο αγάπης.

Ενώνονται για τον χρόνο, σαν λάσπη.

Το φιλί της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté ψήνει τη λάσπη από έργο αγάπης αυτού που θέλει να ζήσει, για να μην εξατμίσει το νερό.

Το φιλί της είναι η κρυμμένη φλόγα της αγάπης.

Ο αμφορέας από καλά ψημένη λάσπη είναι για άλλο χρόνο.

Στον άνθρωπο από λάσπη το νερό είναι «ναι», το χώμα είναι «όχι».

Γι’ αυτό ο Θεός έχει δύο πρόσωπα γι’ αυτόν, αλλά κανένα από τα δύο δεν είναι αληθινό.

Το καυτό φιλί της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté είναι αυτό που καίει το «όχι».

Αλλά καίει επίσης και το «ναι».

Και ο άνθρωπος είναι ΕΓΩ.

Και ο Θεός είναι Θεός στον αναμμένο άνθρωπο από την Ιερή Πριγκίπισσα Sac-Nicté.

Ο χρόνος του πεπρωμένου των ανθρώπων της γενιάς Maya δεν είναι ένα χρόνος χωρισμένος από το πεπρωμένο των υπόλοιπων ανθρώπων, γιατί οι άνθρωποι της γενιάς Maya δεν είναι χωρισμένοι από τους υπόλοιπους ανθρώπους, γι’ αυτούς ζουν και γι’ αυτούς εργάζονται.

Μόνο που είναι διαφορετικοί γιατί ο χρόνος τους είναι ο χρόνος ενός φωτός που ποτέ δεν σβήνει.

Και αυτός ο χρόνος είναι ο αθάνατος χρόνος, χρόνος του Ήλιου των ήλιων.

Ο χρόνος των άλλων ανθρώπων είναι χρόνος νερών, σαν νερό από νεροποντές.

Δεν είναι δύο οι χρόνοι, ούτε είναι δύο τα πεπρωμένα.

Είναι ο χρόνος του Επάνω και ο χρόνος του Κάτω που κάνουν το χρόνο του Μέσου.

Και όποιος βλέπει αμαρτία ή κακία στην αγάπη, θέλει να ευνουχίσει τον Ήλιο αλλά θα ευνουχισθεί αυτός.

Και δεν θα φάει την τροφή του Ήλιου, και οι όρχεις του θα ξεραθούν και θα είναι πεθαμένος πρωτού πεθάνει ακόμα.

Δώσε προσοχή, αν είσαι άνθρωπος της γενιάς Maya!

Η αγάπη γεννιέται από το στήθος του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου, του Πολύ Υψηλού, που δημιούργησε το χρόνο για να μπορέσει να παραμείνει Ο ΠΑΝΤΟΤΙΝΟΣ και η αγάπη είναι το Μέσον Του και δίνει ζωή στο Χρόνο.

Ψάξε στην καρδιά σου: ποια είναι η αγάπη σου;

Για να μην ευνουχιστείς και να κάνεις τη δημιουργία σου γόνιμη.

Αν η αγάπη σου είναι μια και σ’ αυτή την αγάπη περιλαμβάνεις όλες σου τις αγάπες, οι όρχεις σου θα φάνε την τροφή του Ήλιου.

Μόνο στο στήθος του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου υπάρχει ΕΝΑ’ μετά όλα πάνε σε Τρία. Σε όλα όσα κοιτάζουν τα μάτια σου, σε όλα όσα ακούν τα αυτιά σου, σε όλα όσα αγγίζεις με τα χέρια σου, σε όλα όσα μυρίζει η μύτη σου, σε όλα όσα γεύεται η γεύση σου, σε όλα πάλλεται η δύναμη που είναι ένα, η δύναμη που είναι δύο και η δύναμη που είναι τρία.

Κάθε τρία μαζί κάνουν όλα ένα.

Έτσι είναι φτιαγμένο κάθε τι που είναι φτιαγμένο.

Κάθε ένα είναι ένα Είναι με τρεις τρόπους να είναι.

Έτσι έγινε ο άνθρωπος από λάσπη, ο άνθρωπος από νερό και χώμα.

Αυτό που είναι ένα είναι το νερό, αυτό που είναι δύο είναι το χώμα, και αυτό που είναι τρία ενώνει το νερό και το χώμα για να γίνει λάσπη.

Τι θα είναι αυτό που είναι τρία;

Δεν θα είναι, λοιπόν, θέλημά μου να είμαι στο χρόνο του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου, που εξ’ άλλου, παραμένει ΠΑΝΤΟΤΙΝΟΣ;

Έτσι είναι το πως συμβαίνει από Επάνω προς τα Κάτω.

Αλλά ο άνθρωπος που παραμένει λάσπη, αν καμμιά φορά σκεφτεί αυτό το Ένα, δε του δίνει σημασία’ και αν αισθανθεί εκείνο που είναι Τρία γρήγορα το ξεχνά γιατί η δουλειά του να το θυμάσαι είναι κοπιαστική.

Γι’ αυτό ο Θεός θα έχει πάντα δύο πρόσωπα γι’ αυτόν, αλλά κανένα δεν είναι αληθινό.

Όποιος ξέρει και ζει στο επιθυμείν είναι του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου, ανυψώνεται.

Μετά, καταλαβαίνει και ξέρει και ζει από Επάνω προς τα Κάτω, ανάλογα με το χρόνο του, ανάλογα με το Katun που έχει κάνει στον ίδιο του τον εαυτό.

Είναι ένα μικρό τρία, ένα μικρό ένα.

Η λάσπη τότε ΕΙΝΑΙ, γιατί η αίσθηση είναι ανοιχτή, και έλκει το φως που με τα άγια φιλιά της ανάβει η Ιερή Πριγκίπισσα Sac-Nicté.

Και του είναι δυνατόν να κουμαντάρει τα τέσσερα για να μπορεί να κάνει.

Και είναι Επάνω και Κάτω στο Μεγάλο Κρυμμένο Κύριο.

Και αυτό γίνεται επίσης επί τρία, αλλά αλλάζει η σειρά του.

Έτσι: το ένα είναι το επιθυμείν είναι του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου, το δύο το νερό, το τρία η γη που πλησιάζει τον Ήλιο.

Εδώ έχεις το μυστικό της γέννησης και της αναγέννησης.

Και όταν ξαναϋπάρξει ο αριθμός της νέας γενιάς των ανθρώπων Maya στην Άγια Γη του Mayab, θα σου ζητήσουν ένα δέντρο του κρασιού του balché και θα το παρουσιάσεις ψηλά, και δεν θα είσαι πεθαμένος ούτε πεταμένος έξω.

Το φτερωτό φίδι θα πετάξει.

Θα σου ζητήσουν ακόμα, ίσως, γαμήλια φορεσιά’ αν δεν την έχεις, αν ήσουν τεμπέλης, αν δεν ξαγρυπνούσες, θα πεταχτείς έξω όπου θα υπάρχει κλάμα και τρίξιμο δοντιών.

Γιατί η γαμήλια φορεσιά είναι η φορεσιά της αναγέννησης και είναι το ίδιο με το δέντρο του κρασιού του balché.

Η αναγέννηση είναι ο πραγματικός δρόμος του Ιωάννη προς το Mayab.

Αλλά έχεις να μάθεις περισσότερα ακόμα.

Αυτός που δεν ξέρει τίποτα από το επιθυμείν είναι του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου δεν μπορεί να είναι, δεν μπορεί να κάνει, δεν μπορεί να κάνει έργο’ είναι κάτω, πουθενά αλλού και δεν έχει δέντρο του κρασιού του balché, και το νερό της λάσπης του θα εξατμισθεί στο φως της σελήνης, ο ατμός θα πάει λοιπόν στη σελήνη και το χώμα στο χώμα και έτσι όλα θα τελειώσουν.

Αυτή είναι μια αλήθεια και έτσι είναι καλά’ αυτό τον άνθρωπο άφησέ τον να είναι όπως είναι γιατί δεν είναι της καταγωγής σου.

Άφησέ τον να κοιμάται γαλήνια.

Αυτός που ξέροντας το επιθυμείν είναι του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου δε λέει άλλα, και δεν κάνει αυτό που πρέπει να κάνει για να μπορεί να ζει, μετατρέπεται σε βυζαχτή’ ούτε αυτός είναι της καταγωγής σου Maya, αποτραβήξου απ’ αυτόν εκτός αν αυτός σε ικετέψει να τον βοηθήσεις να κάνει ότι έχει να κάνει’ τότε θα του μιλήσεις για τη γενιά σου Maya γιατί ακόμα και ένας βυζαχτής αναίσθητος μπορεί ν’ αλλάξει το αίμα του αν είναι ειλικρινής και αληθινός.

Αλλά να κρατάς σιωπή στον υποκριτή.

Φτωχέ εσύ αν φτάσεις να θεωρείς τον εαυτό σου καλύτερο από ένα βυζαχτή, ή ανώτερο απ’ αυτόν που δεν έχει δέντρο του κρασιού του balché!

Δε θα είσαι άντρας, θα είσαι πούστης’ πήγαινε να βάλεις γυναικεία φούστα.

Ο άντρας δείχνει τον ανδρισμό του κάνοντας έργα αγάπης, μη μιλώντας για την αγάπη που είναι ανίκανος να κάνει.

Το Άγιο φιλί της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté είναι για τον ανδροπρεπή Maya.

Μόνο ο ανδροπρεπής Maya μπορεί να κατανοήσει την αλήθεια που υπάρχει Επάνω.

Και ο ανδρισμός του τον οδηγεί γιατί είναι το ζωντανό σώμα του επιθυμείν είναι του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου.

Μελέτα λοιπόν όπως γίνεται με τη γενιά των πραγματικών Mayas.

Σε κάθε ένα που είναι ένα, υπάρχουν επίσης, τρία.

Σε κάθε ένα που είναι δύο, υπάρχουν επίσης, τρία.

Σε κάθε ένα που είναι τρία, υπάρχουν επίσης, τρία.

Πώς γίνεται αυτό;

Maya προσπαθείς να γίνεις και δεν γνωρίζεις την προφητεία των 16 στίχων του ποιητή του Mani, Chilam Balam;

Σε κάθε στίχο υπάρχει το ένα, υπάρχει το δύο, υπάρχει το τρία.

Το τέσσερα υπάρχει σε σένα τον ίδιο, είσαι εσύ ο ίδιος αν τυχόν και ζεις ένα ΕΓΩ.

Και όταν θα ξέρεις, κάνε το!

Το ίδιο που είναι γραμμένο στα γραπτά του Ιωάννη, το ίδιο είναι γραμμένο στα γραπτά του Chilam Balam.

Και τα δύο είναι ένα μόνο βιβλίο του Πνεύματος του Mayab με διαφορετικά λόγια μονάχα.

Και το Πνεύμα λέει:

«Εγώ Είμαι, λοιπόν · Είμαι Θεός, λοιπόν».

Γιατί το ΠΑΝΤΟΤΙΝΟ, το Πολύ Υψηλό, αυτό το Μιας Μόνο Ηλικίας, θέλησε να κάνει απογόνους από Επτά Γενεές, και αυτός είναι ο Μεγάλος Απόγονος που περιέχει και συντηρεί όλους τους μικρούς απογόνους για να συντηρούνται μεταξύ τους.

Αν είσαι Maya ανδροπρεπής και αν περήφανος είσαι για το Mayab σου, ταπεινώσου μυστικά και σιωπηλά όταν ανεβάζεις την σκέψη σου σ’ Αυτόν, στον Παντοτινό, αυτόν με Μια Μόνο Ηλικία που είναι ο ίδιος σου ο Katun και που έκανε όλους τους Katunes και έκαμε κι εσένα επίσης, και σε έκανε όμοιό του, ένα μικρό όμοιο, με όλα όσα είναι Εκείνος, μέχρι και με τον Παντοτινό Δημιουργικό Λόγο του, λέγοντας:

«Εγώ Είμαι, λοιπόν, είμαι Θεός, λοιπόν».

Είναι επτά οι Γενεές Του, από το πιο Επάνω μέχρι το πιο Κάτω.

Η έβδομη γενιά έχει ένα Δέντρο της Ζωής με τόσα κλαδιά όσο τριάντα δύο φορές το τρία και αυτά τα κλαδιά συγκρατούν τις υπάρξεις γιατί είναι πολλά κλαδιά, και δεν μπορούν να σκαρφαλώσουν στον κορμό του δέντρου του balché από μόνες τους · και το σκαρφάλωμά τους είναι το σκαρφάλωμα του Katun όλης αυτής της έβδομης γενιάς.

Αργό σκαρφάλωμα, οδυνηρό σκαρφάλωμα.

Αυτός που στην έβδομη γενιά εκφυλίζεται έχει σίγουρο το κλάμα και το τρίξιμο των δοντιών.

Η ζωή στη Γη είναι η ζωή της έκτης γενιάς, και το Δέντρο της Ζωής έχει τόσα κλαριά όσο δέκα έξι φορές το τρία · κίτρινα είναι τα φύλλα από 24 κλαριά, μαύρα είναι τα φύλλα από 24 κλαριά · είναι κλαριά με φύλλα χρώματος της Δύσης και του Νότου · όποιος ενώνει κλαριά κίτρινα με κλαριά μαύρα και με την έξυπνη θέλησή του τα κάνει πράσινα θα αρπάξει τον κορμό του Δέντρου της Ζωής και θα σκαρφαλώσει για να ξέρει για το Μεγάλο Pauah, για κείνο τον Ιωάννη που παραμένει, και για την Μεγάλη Αγάπη ΕΚΕΙΝΟΥ.

Πώς θα το κάνεις;

Ξυπνώντας και μελετώντας.

Ξυπνώντας και εργαζόμενος.

Ξυπνώντας και παλεύοντας.

Μελετώντας, εργαζόμενος και παλεύοντας μέσα σου για να είσαι εσύ ο ίδιος, για να είσαι ΕΓΩ.

Πάρε λίγη μαύρη μπογιά, πάρε λίγη μπογιά κίτρινη, κάνε ένα μίγμα με τις δυο και κοίταξε καλά, τι βλέπεις; Δεν είναι λοιπόν πράσινο αυτό το νέο χρώμα;

Κίτρινος είναι Ήλιος, μαύρη είναι η Γη, πράσινο είναι το λουλούδιασμα της αθανασίας.

Έτσι θα μπορέσεις να αρχίσεις να περπατάς στο δρόμο της αναγέννησης και η γενιά σου θα είναι τότε η γενιά που είναι οκτώ φορές τρία, έτσι ήταν οι Γίγαντες της Μικρής Cuzamil.

Τέσσερις φορές τρία, έτσι ήταν οι Pauahs, της Ανατολής, της Δύσης, του Βορρά και του Νότου.

Ο Pauah τρώει την τροφή του Ήλιου.

Δύο φορές τρία δεν το συλλαμβάνει παρά μόνο ο Pauah που δεν μπορεί να πεθάνει.

Αλλά κάθε άνθρωπος μπορεί να είναι Pauah.

Και μια φορά τρία δεν μπορούμε καν να το αναφέρουμε στην τωρινή μας κατάσταση, γιατί είναι ένα Katun που το καταλαβαίνει μόνο ένας Pauah.

Όλοι είναι χρόνοι διαφορετικοί, μετρημένοι με διαφορετικά μέτρα.

Ο Maya που είναι ριψοκίνδυνος και τολμηρός πηγαίνει από το ένα στο άλλο Katun, πάντα προς τα Επάνω και είναι τρεις γενιές σε μια.

Εξ’ αιτίας του επιθυμείν είναι του στην πέμπτη γενιά, γενιά της λάσπης που ψήνεται, μπορεί ο Μεγάλος Κρυμμένος Κύριος, να φανερωθεί στον τολμηρό Maya που έχει μια μόνο αγάπη στην οποία να έχει συγχωνεύσει όλες του τις αγάπες · αλλά η λάσπη θα πρέπει να τον αγαπά περισσότερο από τη λάσπη, το νερό θα πρέπει να τον αγαπά περισσότερο από το νερό, ο άνθρωπος από τη λάσπη θα πρέπει να τον αγαπά περισσότερο από τους Γίγαντες της μικρής Cuzamil και ακόμα περισσότερο από τους Pauahs του Βορρά και του Νότου, της Ανατολής και της Δύσης.

Θα πρέπει να τον αγαπά περισσότερο και από τα σκοτεινά λόγια του Ιωάννη ή του Chilam Balam.

Θα πρέπει να τον αγαπά τόσο που να μην τον ξεγελούν τα ωραία λόγια των βυζαχτών.

Και αυτή η αγάπη θα τον κάνει να καταλάβει και να ζήσει εκείνη την αγάπη που με τα λιτά του λόγια είπε ο Άγιος Κύριος Ιησούς ότι ήταν το μυστικό της Αιώνιας Ζωής:

— «Αγαπάτε το Θεό πάνω από όλα τα πράγματα, και τον συνάνθρωπο όπως τον εαυτό σας».

Και όταν ο άνθρωπος από λάσπη έτσι μάθει να αγαπά, ο Μεγάλος Κρυμμένος Κύριος θα μιλήσει το Λόγο που είναι Θεός και που είναι ο Λόγος συγχρόνως, και θα κάνει γνωστό:

ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ.

Διότι έχει ειπωθεί · διότι το μυστικό είναι εκεί.

Γνώρισέ το αν μπορείς, λοιπόν.

Δεν θα είναι ξεκάθαρο για σένα όλο αυτό μέχρις ότου έχεις χτυπήσει την πέτρα στο σκοτάδι.

Ο Μεγάλος Λόγος στη σφραγίδα της νύχτας, σφραγίδα του ουρανού, είπε στον Chilam Balam:

— «Εγώ είμαι η Αρχή και το Τέλος»

— Και στον Ιωάννη Pauah που παραμένει το ίδιο με τον Chilam Balam:

— «Εγώ είμαι το Άλφα και το Ωμέγα».

— Ο ίδιος Λόγος είναι και οι δυο, και οι δυο παραμένουν γιατί έτσι ήταν, και είναι και θα είναι διαμέσου των αιώνων και πολλοί τον έχουν ακούσει.

— Έχει ανοίξει αυτό το Katun για να μπορέσουν να τον ακούσουν πολλοί περισσότεροι.

— Και θα παραμείνει μέχρι να φτάσει ο Μονογενής Υιός του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου, καθρέφτης που θ’ ανοίξει την ομορφιά σου, Πατέρα.

— Για το Επιθυμείν Είναι που είναι το Άγιό Σου Πνεύμα, Πατέρα.

— Για ν’ αρχίσει στη γη ο νέος πολιτισμός. Αμήν.

Σ’ αυτόν που θέλει να ξέρει, ο Λόγος του Πατέρα θα τον μάθει, γιατί για τους νέους αμφορείς Maya υπάρχει αυτό το νέο Katun, ώστε όταν φτάσει και πέσει επάνω στον κόσμο από λάσπη η δικαιοσύνη σε τρία μέρη, σύμφωνα με τις προφητείες του Ιωάννη και του Chilam Balam, οι δίκαιοι να είναι μαζί της, με τη Δικαιοσύνη του Θεού, τη δικαιοσύνη του Mayab, για την ευσπλαχνία των κεφαλών τους και τη σοφία των καρδιών τους και την αγάπη προς τη Ζωή στις πράξεις τους.

Είναι ξανά τρεις.

Και ο λόγος ανάβλυσε από τα σωθικά της Ανατολής για να μην υπάρχει Δύση · και γράφτηκε στο Βορρά για να μην υπάρχει Νότος.

Αυτός ο λόγος ξαναλέει γι’ αυτόν που έχει μάτια για να βλέπει και αυτιά για ν’ ακούει:

ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ.

Αυτό που είναι το ένα είναι μέσα στο μυαλό σου, αυτό που είναι το δύο, εκτείνεται από τη σπονδυλική σου στήλη, αυτό που είναι το τρία, που είναι το επιθυμείν είναι του Αγίου Πνεύματος του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου, κείτεται μέσα, πολύ μέσα στην καρδιά σου, και από όπου θέλεις το βλέπεις αν είσαι ικανός να δεις.

Αν καταλαβαίνεις και το κάνεις αυτό, θα εξουσιάζεις το Φίδι που σέρνεται στη Γη και η φρόνησή σου θα του δώσει τα φτερά της για να μπορέσει να πετάξει.

Είναι ο Μικρός Πατέρας, ο Μικρός Γιος, και το Μικρό Άγιο Πνεύμα, οι τρεις Μικροί Pauahs, ο Κόκκινος, ο Άσπρος και ο Παντοτινά Πράσινος.

Να φυλάγεσαι από το Φίδι που σου λένε ότι κάνει θαύματα!

Κάθε λάσπη που ξέρει που και πως να κάνει πόλεμο για να μπορεί να πεθάνει είναι Χώμα Αγρύπνιας και Προσευχής, Γη χωρίς δίψα, Γη ραντισμένη από την αγάπη που πρέπει να χρησιμεύσει στο Θεό για ένα πολιτισμό · και όταν πεθάνει στην έκτη γενιά της, θα ζήσει άλλο Katun στην πέμπτη · τρεις φορές τέσσερα θα είναι το «ναι» της · τρεις φορές δεκαέξι θα είναι το «όχι» της.

Θα πάει από τον τάφο στην κούνια αν θέλει να πάει, γιατί θα έχει περάσει από το θάνατο στη Ζωή και θα παραμείνει με τον Ιωάννη.

Γιατί οι όρχεις του θα έχουν φάει την τροφή του Ήλιου, και το σπέρμα του δεν θα είναι σπέρμα σάρκας αποκλειστικά, αλλά σπέρμα με το πνεύμα της αναγέννησης και δεν θα σκορπά πνεύμα έξω από τον εαυτό του όταν σκορπά το σπέρμα του.

Γιατί δεν θα υπάρχει μοιχεία σ’ αυτόν, και το ένα του, το δύο του και το τρία του θα είναι πραγματικά αγνά και το σεξ του θα είναι αναμμένο από αγνότητα.

Θα είναι σεξ, τίποτα άλλο.

Γιε του Mayab!

Άκουσέ με καλά!

ΜΗ ΠΕΡΠΑΤΑΣ ΣΤΑ ΤΥΦΛΑ!!!

Ψάξε για τη γνώση των ανθρώπων Mayas, οποιοσδήποτε κι αν είναι ο αμφορέας σου, οποιαδήποτε κι αν είναι η γλώσσα σου!

Ψάξε για την γνώση που ήρθε ξανά από την Ανατολή!

Ψάξε για τη γνώση που είναι γραμμένη στο Βοριά!

Και δε θα έχεις ούτε Δύση ούτε Νότο, αν είσαι εργατικός.

Γιατί ο Κύριος Ιησούς, στου οποίου τον ερχομό προηγήθηκε ένα άστρο από την Ανατολή, είπε ότι σ’ αυτόν που ζητά θα του δοθεί ότι ζητά · και εκείνος που ψάχνει θα βρει αυτό που αναζητά και αυτός που χτυπά την πόρτα του Εσωτερικού Mayab, θα του ανοίξει η Πριγκίπισσα Sac-Nicté.

Πρέπει να ξέρεις να μπορείς να ζητάς, πρέπει να ξέρεις να μπορείς να ψάχνεις, πρέπει να ξέρεις να μπορείς να καλείς.

Γι’ αυτές τις τρεις δυνάμεις που είναι μία μόνο δύναμη, πρέπει να ξέρεις να μπορείς να σκέπτεσαι.

Σκέψου στο φως της ημέρας, σκέψου στο σκοτάδι της νύχτας, σκέψου κάτω από τη βροχή, σκέψου κάτω από τη ζέστη:

ΣΚΕΨΟΥ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΡΥΜΜΕΝΟ ΚΥΡΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΠΙΘΥΜΕΙΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΕΠΙΘΥΜΕΙΝ ΕΙΝΑΙ ΣΟΥ.

Τότε θα αισθανθείς το επιθυμείν είναι σου και θα κάνεις το επιθυμείν είναι σου.

Και θα καταλάβεις και θα ξέρεις.

Αυτός που θέλει να είναι αφέντης, να γίνει υπηρέτης, είπε ο Pauah του Βοριά.

Αυτός που θέλει να είναι ελεύθερος, να γίνει σκλάβος, είπε ο Pauah της Ανατολής.

Αυτός που θέλει να ζήσει, να μάθει να πεθαίνει, είπε ο Pauah της Δύσης.

Αυτός που θέλει να πεθάνει, να ακούει και να ξυπνά, είπε ο Pauah του Νότου.

Αυτός που ακούει και δεν κάνει αυτό που στις σιωπές της πραγματικής ησυχίας μιλά η γενιά του αίματός του Maya, θα υποστεί ο σκλάβος να σκοτώσει τον αφέντη και ο υπηρέτης να φυλακίσει την ελευθερία, και ο σκλάβος θα ρουφήξει το αίμα του αφέντη και επίσης θα πεθάνει και ο υπηρέτης θα βασανίσει την ελευθερία και δε θα ζήσει, αλλά θα εκφυλισθεί σαν ρουφηχτής.

Η κοιμισμένη λάσπη θα ονειρευτεί, και το νερό θα εξατμιστεί στο φως της σελήνης.

Όλοι οι χρόνοι όλων των Katunes θα εξαφανιστούν με πόνο για εκείνον.

Αυτή είναι μια αλήθεια · συνέβη πριν, και εξακολουθεί να συμβαίνει σ’ αυτό το Katun σε πολλές ηπείρους που είναι άνθρωποι από λάσπη που ήδη έχασαν την αίσθηση των λέξεων που λέει το Mayab τους.

Έτσι ήταν πριν, έτσι είναι τώρα, έτσι θα είναι μέχρι που ΕΚΕΙΝΟΣ θέλει να είναι.

Γιατί ο άνθρωπος έχει γίνει κατ’ Εικόνα και Ομοίωση του Πλάστη του, και αν έχει γίνει, με ένα σκοπό έχει γίνει.

Δεν είναι αυτός ο σκοπός εκείνο που είπε ο Κύριος Ιησούς σε όλους τους ανθρώπους της γενιάς Maya: «Να είστε τέλειοι όπως ο Πατέρας σας που βρίσκεται στους ουρανούς είναι τέλειος»;

Ίσως γιατί ο Πέτρος πέθανε με το κεφάλι στη γη τα πρόβατά του είναι κακοβοσκισμένα και βυζαχτές τα κακοκουρεύουν · και αυτοί που θέλουν το μαλλί τους να είναι μαύρο, οι μαύροι βυζαχτές, οι κλέφτες της ψυχής, το αίμα τους βυζαίνουν. Από τους δύο βυζαχτές οι μαύροι βυζαχτές είναι οι πιο επικίνδυνοι γιατί είναι αμαθείς που προσποιούνται ότι ξέρουν και από την προσποίησή τους έπεσαν και θα εξακολουθήσουν να πέφτουν.

Φυλάξου απ’ αυτούς, γιατί καλύτερα θα ήταν για σένα να μην ξέρεις τίποτα παρά να ξέρεις τα λίγα και κακά που ξέρουν αυτοί.

Φυλάξου από το Φίδι που λένε ότι κάνει θαύματα!

Έχουν χαθεί οι πέτρες για να κάνεις το γεφύρι προς το Εσωτερικό Mayab, και λίγοι παραμένουν μέχρι να φτάσει ΕΚΕΙΝΟΣ.

Αλλά ο Κύριος του χρόνου που έρχεται από την Ανατολή, δίνει τα σωστά μέτρα και υπάρχουν λίγοι αμφορείς που ξέρουν να λάβουν.

Γι’ αυτό όποιος δεν έχει κάνει μάτια για να βλέπει και βρίσκεται στα σκοτάδια, αυτό που είναι κρεατί θα του φαίνεται μαύρο, έτσι, στο σκοτάδι.

Και ο Κύριος της Αγάπης που έρχεται από το Βοριά δίνει άφθονα και γενναιόδωρα και είναι μετρημένοι επίσης οι αμφορείς που είναι εγκρατείς και ξέρουν ν’ αδειάζουν.

Γι’ αυτό αυτός που δεν έχει καρδιά να του συγκρατεί την αφθονία του πάντα την καταστρέφει στο σκόρπισμα, γιατί άσπρο αγνό είναι το χρώμα του βασιλείου των ουρανών.

Και ο Κύριος που δεν έχει Δύση και που δεν έχει Βοριά που είναι ο Κύριος του ΕΠΙΘΥΜΕΙΝ ΕΙΝΑΙ ΣΟΥ, θα εμφανίσει από μόνος του άλλα νερά, θα εμφανίσει από μόνος του άλλα χώματα και θα κάνει άλλες λάσπες να τον δεχτούν καλύτερα.

Άλλες φορές το έχει κάνει, και έτσι μπορείς να το δεις όταν μελετήσεις προσεκτικά τι ήταν αυτά που στο Katun τους χάθηκαν, τα όντα-μερμήγκια, τα όντα-τερμίτες, τα όντα-μέλισσες που μια μέρα ήταν και πια δεν είναι.

Άνθρωποι ανόητοι!

Αυτή είναι μόνο η αρχή μιας γνώσης.

Άνθρωπε από του οποίου τις φλέβες τρέχει αίμα της γενιάς Maya!

Άνοιξε τα μάτια σου, ξεβούλωσε τα’ αυτιά σου!

Σου έχω εξηγήσει το τρία, και σου έχω εξηγήσει το επτά, αλλά μόνο μια ιδέα σου έχω δώσει για το τέσσερα και τίποτα σχετικά με τη θέληση με την οποία δίνεται συνέχεια σε κάθε επτά που σπάει σε δύο σημεία, σε δύο χρόνους.

Όποιος δεν ξέρει πώς δίνεται αυτή η συνέχεια δεν θα μπορεί να κάνει την Ανάσταση της σάρκας του.

Αυτή τη συνέχεια ψάξε την φιλόπονα και άκου αυτό που πάνω σ’ αυτό είπε πριν από πολλούς αιώνες ο Chilam Balam, ο Μεγάλος Ιερέας της γενιάς Maya:

— «Το κακό του Katun, με μια σαϊτιά το βάζει να τελειώνει. Τότε έρχεται το βάρος των δικών, έρχεται ο φόρος. Θα ζητηθούν ανακρίσεις! ΜΕ ΕΠΤΑ ΠΑΛΑΜΕΣ ΒΑΛΤΩΜΕΝΗΣ ΓΗΣ!»

— Δεν είναι τούτο το ίδιο για το οποίο μίλησε στο Katun του ο Άγιος Κύριος Ιησούς;

— «Και οποιονδήποτε ακούει αυτά τα λόγια μου και δεν τα κάνει, θα τον συγκρίνω με έναν άφρονα άνθρωπο που έχτισε το σπίτι του επάνω στην άμμο · και κατέβηκε η βροχή, και ήρθαν οι ποταμοί, και φύσηξαν άνεμοι, και γκρέμισαν εκείνο το σπίτι · και έπεσε και μεγάλη ήταν η καταστροφή του».

— Δεν είναι το ίδιο που σε άλλο Katun είπε ο Άγιος Κύριος Μωυσής;

— «Τους ουρανούς και τη γη καλώ για μάρτυρες σήμερα εναντίον σας, που σας έβαλα εμπρός στη ζωή και στο θάνατο, την ευλογία και την κατάρα · διάλεξε λοιπόν τη ζωή που θα ζήσεις εσύ και η σπορά σου».

— Δεν είναι τούτο το ίδιο που ακόμα σε άλλο Katun είπε ο Άγιος Κύριος Budha;

— «Φωτίστε τους νόες σας ... Όποιοι δεν μπορούν να σπάσουν τις καταπιεστικές αλυσίδες των αισθήσεων και των οποίων τα πόδια είναι υπερβολικά αδύναμα για να πατήσουν τον αληθινό δρόμο, πρέπει να υποτάξουν τη συμπεριφορά τους με τέτοιο τρόπο που όλες τις γήινες μέρες τους να τις περνάνε αφοσιωμένοι στο να κάνουν αγαθοεργίες».

— Δεν είναι τούτο το ίδιο που ακόμα σε άλλο Katun είπε ο Άγιος Κύριος Lao-tsθ;

— «Το Παγκόσμιο είναι αιώνιο · το Παγκόσμιο είναι αιώνιο γιατί δεν υπάρχει σαν άτομο · αυτή είναι η κατάσταση της Αιωνιότητας. Σύμφωνα μ’ αυτό, το Τέλειο, εκλείποντας επιβάλλεται · ξοδευόμενο διαιωνίζεται · ΑΠΟΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΓΩΙΣΜΟ ατομικοποιείται».

— Γιατί όλοι, μιλάνε για το πράσινο άνθισμα του αθάνατου, του πώς το Αιώνιο πάντα ζει στο Παντοτινό.

Κουτός είναι ο άνθρωπος που θεωρείται κύριος του χρόνου.

Κουτός είναι ο άνθρωπος που θεωρείται κύριος της αγάπης.

Κουτός είναι ο άνθρωπος που θεωρείται κύριος της Γης.

Κουτός είναι ο άνθρωπος που θεωρείται αφέντης του Κόσμου.

Τρεις φορές κουτός αυτός που εσκεμμένα αγνοεί ότι ο άνθρωπος είναι ένας σκοπός της αγάπης στο χρόνο για τη ζωή του Κόσμου στη Γη.

Ο Ιησούς, ο Άγιος Κύριος, ήταν ένας άνθρωπος φτιαγμένος στη Γη με Νερό της Αγάπης και έψησε τη λάσπη του στη φωτιά ης Αγάπης.

Ο Ιούδας ήταν ένας άνθρωπος που αψήφησε τη δύναμη του Κόσμου και τον βοήθησε η Αγάπη.

Αν προσβλέπεις στη γνώση του Mayab, πρέπει να φροντίσεις να καταλάβεις.

Και θα σου ανοίξει τις πόρτες το φιλί της Ιερής Πριγκίπισσας Sac-Nicté και η φλόγα της αγάπης της θα ψήσει την καρδιά σου από λάσπη και για την αγάπη της θα είσαι αμφορέας του Μεγάλου Κρυμμένου Κυρίου και θα σου δώσει εκείνο που μπορείς να συγκρατήσεις.

Εγώ τώρα θέλω μόνο να κάνω δικαιοσύνη στον Ιούδα, τον άνθρωπο του Kariot.

Για να αρχίσει ένα νέο Katun στην γενιά Maya.

Και το Mayab των Άνδεων ας είναι λοιπόν η κούνια του καινούριου πολιτισμού.

Εσύ θα κάνεις το καθήκον σου αν στις φλέβες σου τρέχει αίμα της γενιάς Maya.

Για να υπάρχει ευσπλαχνία στο κεφάλι σου, σοφία στην καρδιά σου, και να μπορέσεις να βρεις τη σωστή πέτρα που θα απλώσεις τη γέφυρα που πάει από τον Πέτρο στον Ιωάννη στο πεπρωμένο του Αληθινού Ανθρώπου που εδώ δήλωσε ότι είναι ο ζωντανός Χριστός στον Κύριο Ιησού.

Στο Όνομα του Πατέρα, και στο Όνομα του Γιου, και στο Όνομα του Αγίου Πνεύματος.

Για να είναι έτσι, λοιπόν.

Και θα σου διηγηθώ πώς και γιατί ο Ιούδας, ο άνθρωπος του Kariot, τέντωσε μια σπουδαία κλωστή στο υφαντό του πεπρωμένου αυτού του νέου Katun.

Η κλωστή του έκανε δυνατόν η Τέταρτη και η Πέμπτη Γενιά να μιλούν στους χρόνους και στα μέτρα της Έκτης Γενιάς.

Θα στο διηγηθώ έτσι όπως το έμαθα εγώ στο Άγιο Mayab.

Αμήν.